De pensioengerechtigde bluesman Boo Boo Davis kent de klappen van de zweep en geniet nog steeds van het moderne bleus wereldje van dag tot dag. Het lijkt er zelfs op hij in de herfst van zijn carrière furore maakt als nooit tevoren. Sterker nog, zijn laatste vijf albums werden voor een groot deel met Nederlandse muzikanten en producenten opgenomen. De namen van o.a. Roel en Erik Spanjers, John Gerrits (drums) en Jan Mittendorp op gitaar duiken dan regelmatig op.

Okay, stel je eens voor. Je volgt de kronkelige Mississippi Blues Trail in het zuiden van Amerika. Je bezoekt o.a. Charley Patton graf in Holly Ridge of belt aan bij het geboortehuis van Muddy Waters in Clarksdale. Als je daar dan toch bent ga je natuurlijk naar The Crossroads, waar Robert Johnson zijn ziel verkocht aan de duivel om gitaar te leren spelen. Je gaat onverbiddelijk opzoek naar een Juke Joint waar je misschien nog een glimp op kunt opvangen van een paar vergeten blueshelden. Ze kregen nimmer de credit waarop ze recht op hadden en leven nu in oude trailers langs de oevers van de Mississippi. Het enige wat overbleef is hun enorme passie voor de blues traditie. Achter ergens in de hoek zit een bleus trio lekker te musiceren en er wordt flink gezopen en gerookt. Die sfeer is nu precies wat je aantreft op de zevende nieuwe CD “Ain’t Gotta Dime” van Boo Boo Davis.
 
De plaat werd afgelopen zomer, in twee dagen tijd, opgenomen in Utrecht. De plaat bevat maarliefst 15 zinderende blues tracks en de meeste daarvan zijn in one take opgenomen. Wat je hoort zijn ruwe zeer ritmische gedachte spinsel van een band on tour, die klinken als een klok. Missers en unieke muzikale vondsten wisselen elkaar in razend tempo af. Niet alles klopt maar dat is juist de schoonheid van deze plaat.

Boo Boo Davis is een gentleman, entertainer die graag het achterste van zijn tong laat zien. En doet hij dan ook op dit live album. Het enige wat er aan ontbreekt is de geur van de ambiance waarin deze muziek zich afspeelt. (Jan Janssen)