De muzikale loopbaan van de Amerikaanse singer-songwriter Anny Celsi kreeg een duwtje in de rug toen Grey De Lisle op haar eerste cd ‘Homewrecker’ (02) Anny’s compositie ‘Twas Her Hunger’ vertolkte. Een jaar of wat later bracht ze haar, door critici goed ontvangen maar door het publiek amper opgemerkte, eersteling ‘Little Black Dress& Other Stories’ uit. Een ambachtelijk staaltje van songsmeden gaf ze daar op ten beste. Zo retro als de pest, dat wel,  maar o zo plezierig geïnfecteerd door veelsoortige zestigerjaren popmuziek.

Nu, jaren verder alweer, blijkt dat het indertijd verantwoordelijk virus nog steeds actief is op opvolger ‘Tangle- Free World’. Gelukkig, want de aanstekelijkheid is zelfs nog een paar graadjes toegenomen. Treffender dan door het gebruik van de sitar in het titelnummer, kan deze revival niet worden geopend. De daarin mystiek klinkende trompetten en de onschuldig klinkende achtergrondzang (o.a. Evie Sands) wekken de Mama’s & Papa’s weer tot leven. Westcoastpop van het zuiverste water, zoals verderop ‘First Lover Freezers’ en ‘The Night She Learned To Drive’ met hun sprankelende countryfolkpop het gehoor strelen. Maar, het betere moet dan nog komen met ‘Now You Can Hurt Me’ en ‘Own Sweet Time’, die de soulpop van Dusty Springfield vrijwel direct actualiseert. En dan tenslotte de overtreffende trap die bereikt wordt in de cover ‘Some Velvet Morning’ van Lee Hazelwood en in het eigen ‘Dream Boy’. Twangende gitaren en de verstrengeling van Anny’s hoge altstem met de warme bariton van multi-instrumentalist Nelson Bragg, zorgen hier voor een paar magische momenten. Nelson Bragg, vast bandlid van Brian Wilson’s The Wondermints, deed de uitstekende productie. 

‘Tangle- Free World’ is een veelzijdige en bloedmooie popplaat, waar ook de meer puristisch ingestelde americana liefhebber, veel luisterplezier aan zal beleven. (Huub Thomassen)