Uit zonnig Californië komt singer-songwriter Gwendolyn tot ons. Als haar voornaamste invloeden noemt ze Nick Drake, Dolly Parton, Bob Dylan en Syd Barrett - Dolly is voor mij de meest voor de hand liggende van het stel: met name Gwendolyn’s stem, maar ook haar liedjes, hebben duidelijk verwantschap met het werk van onze heldin uit de Appalachians. Sinds 1995 maakt Gwendolyn muziek, vanaf 2000 verschijnen er CD’s van deze dame, waaronder een viertal CD’s met muziek voor kinderen. ‘Bright light’ is haar vierde ‘volwassen’ CD en zonder meer een heel aardige CD. Gwendolyn maakt licht-psychedelische countryfolk, begeleid door haar basisband waarin bas, drums/percussie, harmonica, maar ook ‘musical glasses (een merkwaardige verzameling potten, pannen, glazen, waterflessen en meer)/jaw harp/saw’ een rol spelen. Er spelen gasten mee op allerlei instrumenten. We herkennen Tony Gilkyson (gitaar), Evo Bluestein (fiddle, banjo, autoharp), Josh Grange (pedal steel), Paul Lacques (van ‘I see hawks in LA’) op gitaar, Danny McGough  (keyboards), Cliff Wagner (banjo, fiddle), de band ‘I see hawks in LA’ en o.m. Elani Mandell doen wat begeleidende vocalen. De 13 liedjes zijn allemaal van de hand van Gwendolyn en verhalen over de ervaringen in het eigen leven, met focus op zelfvertrouwen, wereldbeschouwing, liefde, huwelijk, het eerste kindje (de levensfase waar Gwendolyn in verkeert). Op de hoes staat ze afgebeeld met kind in de armen. 

Kortom, ‘Bright light’ is een gevoelige en soms ook lichtvoetige aangename country-CD met mooie liedjes, een lekkere sexy stem en goede begeleiding. Zeker de moeite waard. (Fred Schmale)