Hoewel Sweet Nothings al de vierde plaat is van de in Boston residerende band Girls Guns and Glory, heb ik nooit iets van hun vroegere werk gehoord. Het eerste wat me op Sweet Nothings opvalt, is de stem van leadzanger, songschrijver en akoestisch gitarist Ward Hayden. Dat geluid schrijf je namelijk bij elke luistertest direct toe aan Chris Isaak. Vooral in de ballades, met Last Night I Dreamed en Universe Began als onbetwiste hoogtepunten van het album, klinkt zijn geweldige snik identiek en op zijn lekkerst.



Maar ja, zo’n vergelijkbaar stemgeluid vind ik ook de achilleshiel van GG&G, dat het verkrijgen van een eigen profiel toch stevig in de weg moet zitten. De kans daarop wordt niet groter wanneer er ook nog eens te weinig aansprekende songs geteld kunnen worden. Met uitzondering van de al aangehaalde ballades en 1,000 Times (een mooi duet met Sarah Borges), springen de country- en rockabillyliedjes er onvoldoende uit om de verleiding van het vergelijken te weerstaan. (Huub Thomassen)