Steeds vaker steken ze de kop op. Ik heb het over het fenomeen aandelen Café’s, restaurants B&B’s etc. etc. Als je het goed bekijkt is het allemaal niets nieuws of zo, maar het wordt voor mij wel interessant als dit soort verschijnselen zijn in intrede doet in de independent muziekwereld. Ik omschrijf het niet helemaal zoals het in werkelijkheid gegaan is maar denk ik er over na, dan heeft het eigenlijk wel wat. Neem nu de uit Nijmegen afkomstige formatie Phantom Puercos. Via live optredens zorgde het kwartet er eerst voor dat ze verzekert waren van draagvlak. Samen met die inmiddels niet te onderschatte aanhang, richtte men de Stichting Puercos op. Uitgangspunt was een album op te nemen waarvan de natuurlijkheid van hun live optredens tastbaar zou zijn voor de luisteraars en natuurlijk fans. Eerlijkheid gebied even te zeggen dat ik de band nog nooit eerder live gehoord of aan het werk gezien heb. Maar zoals het zich nu laat aanhoren, op hun debuutalbum Woold, zijn ze daar aardig in geslaagd. Ze hadden zich er gemakkelijk vanaf kunnen maken door gewoon in te pluggen op een mengpaneel en een paar microfoons op te stellen tijdens een van hun optredens. Nee, in plaats daarvan reisde het gezelschap af naar de Achterhoek om in een boerenschuur, in de Winterswijkse buurtschap Woold, deze CD op te nemen. Wat daar nu precies de reden van is geweest weet ik even niet. Feit is dat Peter de Cocq (drums), Marcel van Hal (Bas), Tonnis van der Luit (zang en gitaar) en John Koolen (gitaar) een lekkere on Nederlandse productie hebben gemaakt. Woold doet mij denken aan de beginjaren van JW Roy, dat wil zeggen, toen Brabander nog beschikte over de One Night Band. Het Phantom Puercos geluid klinkt, daarentegen, duidelijk minder geboetseerd en Van der Luit’s stem is een andere. Ik spiegel de muziek meer aan Grant Lee Buffalo of een Nick Cave. De liedjes zijn wat donkerder van kleur. Ze zijn echter niet complex van aard en dat weer maakt dat je snel begrijpt waar het allemaal omdraait. In A Hole, Boar Mountain Bloodbath en Ten Dirty Nails zijn voor mij persoonlijk de uitschieters op deze plaat. De instrumentale onheilspellende titeltrack, dat ruim vijfminuten uitgesponnen wordt, doet ook een flinke duit in het zakje, als ik nog even naar de kwaliteit van deze plaat mag refereren. Zelf afkomstig uit de Millingerwaard, komen mij de prachtige zwart wit foto’s, aan de binnenkant van het prima verzorgde DigiPack, bekend voor. De bosrijke omgeving, waarin het buurtschap Woold zich bevindt, heeft volgens mij plaats gemaakt voor de prachtige landelijk sfeer die Nijmegen en omgeving rijk is. Kortom, mission accomplished Phantom Puercos maakt beleggen in independent muziek erg betrouwbaar, als u het mij vraagt. (Jan Janssen)