|
Welcome to the jewel of the upstate, Spartanburg, South Carolina, luid de eerste zin van de website van het aan de voet van Blue Ridge Mountains gelegen plaats Spartanburg. Het is de grootste stad en hoofdstad van Spartanburg County. Waarom deze opening hoor ik u vragen? Soms vallen dingen samen. Als ik u nu vertel dat ik daar twee jaar geleden, tijdens een rondreis langs de oostkust van Amerika, overnacht heb en dat nu blijkt dat daar de voorkort voor onbekende singer-songwriter en muziekjournalist (No Depression) Peter Cooper vandaan komt, snapt u misschien waarom. Het berust overigens allemaal op pure toeval. De CD heeft even op de stapel gelegen. Ik kwam er maar niet aan toe de muziek van deze knaap toch nog even bij u onder de aandacht te brengen. Cautionary Tales heet Cooper’s debuutalbum en hij opereert, zo te horen, nu vanuit Nashville Tennessee. Als ik daarop terug kijk is de inbreng van de pedal steel gitaar daar waarschijnlijk de ook oorzaak van. Dit kon allemaal gebeuren ondanks de sublieme vocale en muzikale support van Alt Country collega’s als Nanci Griffith, Todd Snider en Jason Ringenberg. Zijn voorliefde voor de Roots van countrymuziek is treffend. Van de twaalf songs op Cautionary Tales covert hij er twee. Eric Taylor’s All the Way To Heaven en Mission. Ze worden fraai weggezet, maar Cooper’s eigen geschreven songs zijn voor mij doorslaggevend. Ik kom echter pas echt op gang bij de country rocker Take Care. Dit qua stem en muziek naar Slaid Cleaves neigende liedje had wat mij betreft wel langer mogen duren dan de schrale drie minuten die het nu krijgt. Pas als Cooper zijn tanden laat zien zoals hij dit ook doet in They Hate Me raak ik opgewonden. Voor de rest hoor ik op Cautionary Tales vooral luisterliedjes, waarvan er zo velen in het verleden zijn gemaakt. Toch kan ik u aanraden eens de songteksten tot u te menen. Ze zijn namelijk erg goed te volgen en verklappen dat Cooper’s kijk op het muzikale landschap anders is dan die van een echte liedjes dichter. Niet negatief bedoelt hoor, maar de waarnemingen van deze verslaggever worden op de een of andere manier anders vertaald. De muzikale toonzetting wordt bepaald door schoon toetsenspel van Jen Gunderman en, daar komt dat vervelende ding, steel gitaar werk van co-producer Lloyd Green. Dit laatste moet u maar met een korreltje zout nemen. Deze Roots rocker haat nu eenmaal het geluid van dit normaliter uit Oostindisch- of Braziliaans palissander (rosewood) vervaardigd instrument. (Jan Janssen)
|