Dave Murphy uit New Jersey presenteert zich op zijn album Yellow Moon als een representant van het serieuze singer-songwriters gilde. Een verhalenverteller, een troubadour, maar niet uit de zwaarmoedigste categorie. Persoonlijke teksten die diepgang met spitsvondigheid combineren en uitgerust zijn met eenvoudige maar pakkende melodieën, leveren tien hele mooie, innige liedjes op. Hij wordt op de meeste songs begeleid door een verrukkelijke, vlot rockende band, met daarin een aantal topmuzikanten dat eerder o.a. Shawn Colvin, Billy Joel, Bruce Springsteen, Steve Forbert en Sheryl Crow bijstond. De instrumentaal soberder liedjes – Murphy op akoestische gitaar, in afwisseling ondersteund door wat toetsen, strijkers, pumporgel, mandoline, lapsteel, cello – bezitten dezelfde hartverwarmende expressie. Zijn stemgeluid imponeert door de prachtige frasering, sonore klankkleur en zeggingskracht. Volkomen wars van pretenties zingt en speelt hij vanuit zijn hart. Liedjes als emotionele uitingsvorm. Wel bedachtzaam en beheerst gebracht, maar toch onder de huid kruipend, inspirerend en krachtig.

Yellow Moon is het vierde album in ongeveer twaalf jaar, van een tot nu toe (voor mij) onbekende singer-songwriter. In Amerika heeft hij wel enige naam gemaakt, maar in Nederland/Europa is er voor hem nog een wereld te winnen. Wat goed is komt blijkbaar niet altijd snel. De liefhebber van melodieuze, afgewogen liedjes echter, zal zijn hart ongetwijfeld openen voor dit – weliswaar niet baanbrekende – maar erg sfeervolle americana-album. Dat kan eigenlijk niet anders gaan. (Huub Thomassen)