Fur Dixon en Steve Werner ontmoetten elkaar in 2003 en besloten hun muzikale uitingen te combineren, alsmede hun visies over reizen, het leven en het wilde westen van de USA. Hun eerste twee CD’s werden gevuld met fraaie eigen songs, mooie vocale harmonieën en subtiele begeleiding in een strikt akoestische folk-stijl. Ze beschrijven hun eigen muziek als originele Western Folk van ‘traveling western folksingers’.

De derde CD is een verzameling covers van hun favoriete songwriters uit de rijke Amerikaanse folk-traditie plus een tweetal traditionals (‘Deary black hills’ – uit 1874 en handelend over de Gold Rush en ‘De Dolores’ – een Spaans liedje dat in de 16e eeuw de oceaan overstak). We horen hele fijne versies van ‘Do Re Mi’ (Woody Guthrie - 1936), ‘Southbound’ (Doc Watson – 1966), ‘I like how I feel’ (‘Randall Lamb – recent), ‘Clay pigeons’ (Blaze Foley – ca 1980), ‘I cannot settle down’ (Dan Janisch – 2009) en van twee songs van Mary McCaslin (‘The dealers’ en ‘Prairie in the sky’, beide ca 1975) en één van haar betreurde partner Jim Ringer (1972): ‘Waitin’ for the hard times to go’. En met name dit laatste duo heeft de muziek van Fur en Steve zeer beïnvloed. Dus fans van Ringer en McCaslin, grijp naar de buidel! De begeleiding is heerlijk kleinschalig, Steve op lead gitaar en (soms) ook banjo, Fur op ritme gitaar, Paul Marshall op bas en (1 nr) autoharp, incidenteel een pedal steel, accordeon en fiddle. De zang is van Fur en Steve en klinkt als een spreekwoordelijke klok, heerlijke duetvocalen dus.

‘Songs for the open road’ is één van die folk-CD’s die recht doen aan de mooie Amerikaanse folk-traditie. Heerlijke akoestische muziek, prachtige zang, uitstekende liedjes. Geen folk-fan kan hier omheen. En dan staat er zeer veelbetekenend ‘Volume One’ onderaan rechts op de voorkant van de CD. Ga door hiermee, Fur en Steve! (Fred Schmale)