Nederland loopt niet warm country muziek. Zo’n vijftien jaar geleden was er een kleine opleving toen onze Almelose tros Ilse DeLange de plaat World Of Hurt uitbracht. Mede door de slimme promotie campagne kon het gebeuren dat in het kielzog van DeLange’s succes nieuwe Amerikaanse country muzikanten voet aan de grond kregen in NL. Gelieerde muziekstijlen als Folk, Country Rock Americana, Alt. Country etc. profiteerde daar ook van. Countrymuziek anno 2010 is niet hip in Nederland, of toch wel?



Van Eric Church nieuwe CD “Chief” verkocht men in Amerika binnen een week, na de release ervan, bijna 145.000 exemplaren. Van zijn single “Homeboy” werden er in sneltrein vaart ruim 500.000 stuks verkocht. Deze informatie lokte mij uit de tent en was directe aanleiding zijn CD wat meer draaiuren te gunnen. Tijdens één van die spaarzame zomerzaterdagen dit jaar word ik aangesproken door mijn buurmeisje (24 jaar). “Hé Jan eindelijk heb je eens een keer lekkere muziek opstaan” Staakte meteen de snoeiwerkzaamheden een raakte aan de babbel met haar. De liedjes werden vlijtig en vakkundig gezapt en vol verbazing volgde ik haar wetenschap en kennis over deze Kenneth Eric Church, geboren op 3 mei 1977 in Granite Falls, North Carolina. “Ken je Waylon Jennings? Daar lijkt dit op.” zegt ze. Flikkerde bijna van mijn stoel, kan ik u vertellen. Bijgekomen van de schrik, is die vergelijk, na wat intensiever luisteren, zo gek nog niet. Church stem doet daar inderdaad aan denken. Muzikaal gezien tafelt Church aan dezelfde tafel als Hank Williams Jr. of een Jerry Jeff Walker. Knappe plaat hoor, de opener Creepin', Hungover & Hard Up, de single Homeboy, Springsteen en I'm Gettin' Stoned komen bijzonder goed uit de verf en vallen weldegelijk bij mij in de smaak.

Wat Lady Antebellum vorig jaar lukte, een hit notering in single top 100 scoren, zou ook wel eens weggelegd kunnen zijn voor Eric Church. Of toch weer niet? Tijd zal het leren. (Jan Janssen)