Fretwork is Bjorn Berge’s tiende album en heb maar twee albums in mijn bezit. Hoe kan het dan toch dat ik veel muzikale bewondering koester voor deze fors gebouwde Noor? Blues Hit Me (1999) en Stringmachine (2001) liggen ver in het verleden. Als ik echter de CD’s nu in de player stop dan kan ik niet anders concluderen dat deze boeiende gitaarvirtuoos tijdloze platen heeft afgeleverd. Misschien is het dit laatste wel?

Met het duidelijk meer geproduceerde Fretwork is het niet anders. Met werkelijk verpletterende nummers zoals de opener ‘Crazy Times’, met geniaal vioolspel van Oyvind Staveland, en het bijna klassieke ‘These Streets’ klinkt deze Viking naar alles wat je niet verwacht. In het liedje ‘Drifting Blues’ laat deze spiermassa zijn twaalfsnaren gitaar kraken en kreunen waar je op sommige momenten angstig van wordt. Het instrumentale ‘Mountain Boogie’ zou zo op één van de fameuze Led Zeppelin platen hebben kunnen staan.

Met recht Fretwork dus, kan het niet anders uitdrukken. Bjorn Berge is een baanbrekende gitaarprofeet die pioniert in zijn eigen grenzeloze gave. (Jan Janssen)