De naam ‘Hey Negritta’ associeer je nou niet direct met een band uit Londen. Toch is het zo, maar gekker is dat ik nog nooit van dit gezelschap heb gehoord. Want ‘You Can Kick’ is hun vijfde cd en staat vol met pure Amerikaanse rootsrock. De twaalf nummers hebben de blues als fundament, waar de band een transparante geluidsmuur op heeft gebouwd met elementen uit rock (a billy) folk, country en het singer- songwriter genre, dat staat als een huis. De sfeer in de twaalf nummers is donker, broeierig, moerassig, desolaat, maar ze worden met volle kracht à la Creedence Clearwater, Rolling Stones, Tony Joe White, gespeeld. Prachtig klinkt de rollende mondharmonica van zanger met whiskystem Capatin Bliss, die met zijn maten Matthew Ord op gitaren, dobro, banjo, Paul Sandy op bas, Neil Findlay op drums en Felix op gitaar en zang, het juiste volvette geluid produceren. Prachtig is het stuwende ritme, de geweldige samenzang, de zwierige arrangementen zoals in het morbide slotnummer ‘The Last Thing That I Do’, waar fanfareblazers uitbundig de voorgenomen sprong voor de trein lijken te begeleiden. Inderdaad, met de titel van het album is niks te veel gezegd. Dansen op de up tempo nummers en zwijmelen op de ballades, het is 45 minuten lang kicken. Ouderwetse pracht is hier te horen van een stelletje Britten, die ik heel graag eens live aan het werk zou willen zien. (Huub Thomassen)