Als er iemand is die zijn muzikale invloeden niet onder stoelen of banken wenst te steken is het wel de uit North Carolina afkomstige Jon Fox. Wie de website van deze, nu in Austin woonachtige, Texaan bezoekt kan naar de pagina Influences surfen. Daarop heeft hij audio hyperlinks staan naar zijn favoriete bands die hem inspireerden om zijn debuutalbum Something Real op de markt te brengen. De lijst is lang maar als ik zo vrij mag zijn, het geluid van zijn CD te spiegelen aan hetgeen ik zie in die lijst wordt het wel duidelijker. Jon Fox doet waar hij goed in is en dan liggen vergelijkingen met The Drive-by Truckers, The Jayhawks, Chris Knight en James McMurtry echt voor de hand. Openheid is wat de klok slaat bij Fox. Zelf zijn liedjes worden op zijn site boeiend inhoudelijk behandel. Ik zou mij er dus gemakkelijk vanaf kunnen maken door u enkel door te verwijzen naar Fox site, maar voor u dat gaat doen wil ik u toch in onze eigen moerstaal voorbereiden op wat u zoal kunt verwachten. Gitarist en engineer Tim Lawter heeft de zaken goed voor elkaar op de CD. De CD opent met een American Idol protest liedje, Hollywood Syndrome. “deze cultuur waarin iedere karaoke idioot denkt dat ze met één knipvinger het recht denken te hebben een ster te worden is afgrijselijk.” Schrijft hij daarover. Ook gitarist Ronald Radford en Jon Fox vader doen van zich spreken op Something Real. In West Virginia en Watch The World Go By laat deze Jazz professor geen kans onbenut zijn stempel subtiel en buitengewoon onopvallend te drukken. Radney Foster's liedje Texas in 1880 inspireerde Fox het liedje Something About The West te schrijven. Niemand minder dan Pat Green zingt mee in dit radioliedje. Deze meezinger en catchy liedje is dan ook meteen de blikvanger op deze CD. Ook komen we de naam Rusty Milner (Artimus Pyle Band en Marshall Tucker Band) weer eens tegen. Ben echt in mijn nopjes over deze CD. Geen nieuwe muzikale ontdekking of zo maar wel hebben we het hier over een inspirerende jonge Texaan die echt iets te vertellen heeft en bovendien goed met zijn gitaar overweg kan. Chapeau! (Jan Janssen)