Weet niet of u het weleens nasnuffelt, maar mijn geboortedatum speelt vaak een belangrijke rol in de muziek die ik waardeer. Jim Reeves, Isaac Hayes, Robert Plant (Led Zeppelin) en Phyl Lynott (Thin Lizzy), John Hiatt en Langhorne Slim bijvoorbeeld, zijn allemaal geboren op dezelfde datum. De naam van Langhorne Slim, geboren als Sean Scolnick, tegenwoordig woonachtig in Brooklyn, New York zal u waarschijnlijk erg weinig zeggen. Toch viel de uiterst moderne benadering van traditionele folk, country, blues en soul, in Nederland al op eind 2005 met de release van ‘When the Sun's Gone Down’. In 2006 tekende, de van oorsprong uit Pennsylvania afkomstige singer-songwriter, en zijn begeleidingsband The War Eagles een major deal met V2 met als resultaat de EP ‘Engine’. Jammer genoeg bleef het bij enkel en alleen opvallend en geloof maar één live optreden in Nederland. Hetzelfde lijkt nu te gebeuren met Langhorne Slim’s piksplinter nieuwe ongetitelde release, en dat zou doodzonde zijn. Vanaf de eerste tonen in de opener 'Spinning Compass' en het daarop volgende 'Rebel Side Of Heaven' maakt de jonge troubadour duidelijk dat hij een uitgesproken eigen visie heeft op muziek maken. Daar draagt zijn band The War Eagles, bestaande uit bassist Paul Defiglia en drummer Malachi DeLorenzo een behoorlijk steentje aan bij. Maar daar blijft het niet bij, de instrument keuzes en de toegepaste combinatie daarvan klinken behoorlijk gedurfd. Producer Brian Deck (Counting Crows en Ben Weaver) drukt een stevige stempel, als je hoort hoe hij Trombone, Tuba (Dan Nosheny) en strijkers (Jim Becker) laat klinken. Langhorne’s hoge soms licht vibrerende stem is opzwepend maar te gelijkertijd ook breekbaar van karakter. In het liedje ‘Restless’, dat ook op de EP ‘Engine’ stond, en ‘Diamonds And Gold’ komt dit het best tot s’en recht. Met het ingetogen ‘Worries’ en ‘Hummingbird’ word dit kustwerk meesterlijk en met de grootste zorgvuldigheid afgesloten. Langhorne Slim & The War Eagles blijken dan, na ruim een uur, mij bijzonder geamuseerd te hebben. Het zou echt doodzonde zijn als we deze verborgen juweel niet zouden laten schitteren. (Jan Janssen)