Johnny Jordaan en Tante Leen bezongen hun geliefde stad Amsterdam. Mooi was die tijd, waarin Amsterdam bezongen werd en in de etalage gezet werd als het bruisende middenpunt van Nederland. Dit alles natuurlijk met als uitgangspunt de Jordaan. Maar Amsterdam is Amsterdam allang niet meer. De wereld draait door en dat slaat, wat mij betreft, letterlijk en figuurlijk op onze hoofdstad vandaag de dag. Zover ik kan waarnemen geld voor de in Toronto gezetelde Jim Armstrong zo ongeveer hetzelfde als onze zeer gewaardeerde Nederlandse iconen. Armstrong is een zeer gewaardeerd en bemind muzikant in zijn stad en zo te horen snap ik ook wel waarom. Zelf ben ik nog nooit in deze stad geweest maar op zijn debuutalbum Mudtown voel je het leven in downtown Toronto waar Armstrong altijd zijn hond uitlaat. Hij doet dit overigens op een zeer eigenzinnige en eigentijdse manier. Erg moedig bezingt hij de veranderingen in zijn stad met al zijn ups en downs. Niets maar dan ook niets verbloemend. Gewoon over mensen die ondanks hun erbarmelijke leefomstandigheden menselijk blijven. Zelf zegt hij daarover “Life can be dirty, rough and mean, but there's a breed of people who struggle against the grind and somehow keep their humanity. They don't get hard, like the city, and that's what makes Mudtown liveable.” Zijn melodieuze recht voor s’en raap muziek en stem lijken in eerste instantie veel op die van de in Nigeria geboren maar nu vanuit Australië opererende erg populaire singer-songwriter James Reyne. Armstrong etaleert zich niet alleen al een kundig singer-songwriter maar ook als een fraai multi-instrumentalist en producer op deze plaat. Ondanks zijn enorme muzikale inbreng laat hij bijvoorbeeld backing vocalisten Rob Maurin, Debbie Shessel, Amer Diab, Jennifer Claveau magnifiek excelleren in het aangrijpende Hole In His Heart. Mooie radio songs zijn ondermeer She Spins Around en het teerhartige I’m Coming Home. Naar eigen zeggen staat de titeltrack er zelfs twee keer op. De Mudtown remix, dat de naam Oxygen Kiss meekreeg, laat horen dat Jim Armstrong uitpuilt van talent. De man houd van zijn stad, vrienden en bekenden en dat zullen er in de toekomst alleen nog maar meer worden. Deze pure rock ‘n’ roll adrenaline kick, van bijna een uur zal het bijzonder goed doen bij mensen die Steve Earle en Bob Seger graag hoorden in hun respectievelijk The Hard Way en Live Bullet tijden. (Jan Janssen)