In ons land hebben we het megafestijn Lowlands, in Italië de country-rock band Lowlands, geformeerd rondom de van origine Engelse singer-songwriter Edward Abbiati. ‘Gypsy Child’ is de opvolger van het CD-debuut ‘The last call’ uit 2008. Lowlands is een zevenkoppig gezelschap met naast Abbiati (zang, akoetstische gitaar) bas, drums, piano/keyboards, nog een akoestische gitaar, viool en multi-instrumentalist Roberto Diana (gitaren, lap steel, bouzouki en dobro), de man die samen met Abbiati de CD produceerde. De mannen van Lowlands beschrijven hun muziek als : ‘Een mengsel van akoestische en elektrische gitaren, stevige drums, viool, accordeon en piano’. Er wordt vaak een vergelijking gemaakt met bands als Wilco en Whiskeytown. Geen slechte vergelijking. De mannen kunnen stevig uitpakken, maar creëren de nodige rustmomenten, zoals met name de prachtige afsluiter ‘Blow, blue wind, blow’, waarin Abbiati een zwoel duet aangaat met onze lieveling Amanda Shires (die uiteraard haar fiddle laat meezingen). Andere hulptroepen zijn onder meer Chris Cacavas (op een viertal nummers op drie instrumenten en zang), Mike Brenner (lap steel op vier nummers) en Joey Huffman (piano, B3 op twee nummers). In de teksten bij zijn  songs is Abbiati behoorlijk breedsprakig: hij heeft lange lappen tekst voor zichzelf neergelegd. Zijn het de vrouwen die op allerlei manieren inspireren in de eerste nummers, daarna kijkt hij in andere richtingen om zich heen en ziet ‘Cheap little paintings’, de wereld zelf (‘There’s a world’, niets (‘Gotta be (something out there)), dat alles zomaar voorbij gaat (‘without a sign’: Like all those things that pass me by, they pass me by wthout a sign’). Mooie poëtische teksten met een boodschap, dat is wat Abbiati brengt!

Een uitstekende groep in de country-rock scene, deze ‘Lowlands’, waard om door te breken in Europa en ver daarbuiten. Ze zullen wellicht binnenkort ons land aandoen ter promotie van hun nieuwe CD. Houd deze mannen in de gaten! (Fred Schmale)