Twaalf jaar geleden debuteerde de uit Tasmanië afkomstige, maar nu vanuit Melbourne opererende, singer-songwriter Lucie Thorne al met “Little Secret Rockstars”. Het tijdsbeeld en de titel van die plaat zinspelen met het heden. Het kan aan mij liggen hoor maar wees eens eerlijk, hebt u één van Thorne’s zes opvolgende albums in uw platenkast staan? Als u het mij vraagt gaat daar snel verandering in komen.



Hoewel Lucie Thorne’s achte release ‘Black Across The Field’ al in 2009 uitgebracht werd in de Gemenebest is de plaat nu opgepikt door het kleine maar fijne Wageningse labeltje Smoked Records. Ze hebben daar een neusje voor gepassioneerde folkroots kan ik u vertellen. Thorne’s plaat opent met het liefelijk borrelende ‘As You Find It’. Thorne benevelt je meteen met haar zwoele laidback stemgeluid. Het daarop volgende liedje ‘Alice’ ligt voor het oprapen wat betreft een hoge notitie in de betere hitlijsten. Sprankelend klinkt ook ‘Northern Town’. Het verhaal doet mij denken aan een plattelandsliefde die nooit werkelijkheid werd. Bij het beluisteren van de liedjes ‘Under The Night’ en ‘The Basic Rules’ vraag ik mij af hoe zou je zoiets nog mooier kunt vormgeven. Niet dus!

Lucie Thorne zet zichzelf met ‘Black Across The Field’ op de muzikale EU kaart. Haar lome, schilderachtige poëtische vorm van folkrock leest als een goed boek op een vrije zaterdagmiddag. Joni Mitchell, Emmylou Harris, PJ Harvey en Tori Amos fans opgelet dus. Lucie Thorne “no more little secret rockstars”. (Jan Janssen)