Een aantal jaren geleden was ik onder weg van Williamsburg naar Charlottesville. Tijdens deze rit hoorde ik ineens een voortreffelijk countryliedje op een lokaal radiostation. De DJ had het over “No Consololation” Niet wetende of het de naam van een band of liedje betrof bleek het, bij aankomst in de Blue Ridge Mountains, de titel te zijn van de openingstrack van het debuutalbum van The Wrinkle Neck Mules genaamd Minor Enough. De band bleek in de omstreken van Washington, Charlottesville en Richmond razend populair zijn. Volgens suikeroom Dave Matthews, afkomstig uit diezelfde regio, zou de band het helemaal gaan maken. Vorig jaar verscheen hun twee album Pull The Brake. We stelde toen vast dat The Mules de oversteek naar het Europese vasteland nog niet gewaagd hadden. We stelden toen ook vast dat The Mules bloed echte wereldse Alt Country muziek maken en dat het liedjesschrijvers duo Chase Heard en Andy Stepanian stationair vindingrijke composities samenstelden. “een echte Blue Rose Records band” riepen we toen. Het heeft enige moeite gekost maar de undercover lobby heeft, naar nu blijkt, zijn vruchten afgeworpen. De nieuwe CD, genaamd The Wicks Have Met, van The Wrinkle Neck Mules is nu dan toch eindelijk verschenen op dit prachtige Duitse independent Blue Rose Records label. Wie de vorige albums al in bezit heeft zal niet ontgaan dat The Mules opnieuw een geniale langspeler hebben gemaakt dat heerlijk in het verlengde dobbert van voorgaande albums. De dertien liedjes dansen moeiteloos aan mij voorbij. Opmerkelijk vind ik de opener Bells & Whistles, Cadillac Limousine en Swagger & Honesty. The Mules zijn muzikaal nog verder gegroeid. Wie wel eens in Virginia rond gezworven heeft weet dat de thema’s die de heren, ook op The Wicks Have Met, aansnijden uiterst gevoelig liggen in deze overwegend conservatieve staat. Ondanks het feit dat drummer Blake Gayle en bassist Matt Pierson zijn vervangen door respectievelijk Stuart Gunter en Brian Gregory vindt ik The Wrinkle Neck Mules een pure aanwinst voor de Europese Alt Country markt. En dat laatste schrijf ik niet omdat ik daar een rolletje in heb gespeeld maar puur uit passionele liefde voor het betere Alt Country werk van het moment. Daarom wil ik afsluiten met de befaamde woorden die uitsluitend opgaan bij The Wrinkle Neck Mules “I did hear the ghost of Tomas Jefferson again and again” wees gerust dit is geen tekstueel Wrinkle Neck Mules citaat, maar je voelt het gewoon. (Jan Janssen)