Joshua Singleton komt uit Jackson, Tennessee en mag zich gelukkig prijzen omdat hij opgroeide te midden van een zeer muzikaal gezin. Opa trok op met Elvis, zijn vader was een prediker en moeders schreef aan de lopende band liedjes. Misschien kent u zijn broer Jonathan ook wel, die is behoorlijk populair in de Nashville country scene. “What ever” de religieuze noten en teksten kregen beide heren met de paplepel in gegoten. “However”, bij Joshua’s pakt het net even iets anders en een stuk forser uit.

Op zijn titelloze CD drogeert hij je met gevarieerde muziek die je niet zomaar in een vakje kunt stoppen. Zo hoor je hier en daar onvervalste Delta Blues, Rockabilly en pakkende country rock. Tot voorkort had hij daarmee vooralsnog alleen in Frankrijk en Scandinavië succes. Pas in 2004 verfijnde hij zijn eigen sound waardoor hij ook begon op te vallen in zijn eigen land. In zijn liedjes verwerkt deze beleefde jongeman de nodige religieuze waarde en normen die niet of nauwelijks opvallen. Toch bespeur je een boetesacrament met twijfels en onzekerheid. De biechtvader is de luisteraar, aan hen lijkt het om zijn begane zondes te vergeven. Met liedjes als de opener ‘Take Me To The Water’ en het daarop volgende ‘Another Sunday Morning’, valt er maar weinig te kwijtschelden lijkt mij zo.

De knaap heeft talent en mag, wat mij betreft, zijn boodschap wereldwijd verkondigen. Er zijn voorbeelden te over dat goed gemaakte relimuziek niet wanstaltig hoeft te zijn. Joshua Singleton is daar een prima en levend voorbeeld van. (Jan Janssen)