In de tweede helft van de jaren zeventig maakte de Britse puprocker Graham Parker vier uitstekende studioplaten met The Rumour van Brinsley Schwarz. Qua populariteit kon hij helaas niet tippen aan tijdgenoten Joe Jackson en Elvis Costello, eenvoudigweg omdat zijn liedjes geen hitpotentie bezaten. Na de breuk met The Rumour raakte hij in de vergetelheid, vertrok later naar Amerika, maar bleef geregeld soloalbums maken die soms, bijvoorbeeld met 'Struck By Lightning' uit 1991, het kwaliteitsniveau van weleer haalden.

'Imaginairy Television' is het 23ste album van deze bijna 60 jarige cultheld, maar verdient zeker geen ereplaats in zijn oeuvre. De opwinding over vermeend onrecht is er bij hem nog wel als vanouds, maar dat uit zich geen moment meer in een vlammende, op muziek gezette, aanklacht tegen de boosdoener(s ) (Deze keer was Parker in zijn wiek geschoten omdat hij, desgevraagd, een tune had gemaakt voor een TV serie die door de opdrachtgever afgekeurd werd, waarna hij besloot dan maar zelf een eigen denkbeeldig televisieconcept te maken). Op zijn karakteristieke stem zit nog helemaal geen sleet, maar het merendeel van de elf gemixte pop-blues-reggae-liedjes missen gewoon het heilige vuur. Illustratief in dezen is het spiritloze, jazzy deuntje 'Bring Me A Heart Again' dat zelfs in een hotellounge nog zal misstaan. Uitgerekend in het nummer 'You're Not Where You Think You Are' haalt hij nog even iets van zijn oude glorie naar boven. Zelfironie? (Huub Thomassen)