Liedjesschrijver, multi-instrumentalist, poëet, schilder en ga zo nog maar even door Joseph Arthur levert met “The Graduation Ceremony” zijn zoveelste veelzijdigste plaat. De beste man maakte zelfs zoveel albums dat ik de tel niet meer bij heb houden. “Come To Where I’m From” (2000) en “Nuclear Daydream” (2006), ja dat waren, naar mijn smaak, er een paar om in te lijsten. De uit Akron, Ohio afkomstige buigzame fantasievolle liedjessmid volgt al jaren zijn eigen bedenksels en laat zich niets en door niemand van de wijs brengen. Ook niet als je naar het ruim driekwartier durende “The Graduation Ceremony” heb zitten luisteren kun je hem niet gevangen. Deze nachtvlinder fladdert en wappert alle kanten op. ‘Watch Our Shadows Run’, ‘This Is Still My World’ en ‘Horses’ beteugelen je dagelijkse onrust. ‘Face In The Crowd’ en ‘Someone To Love’ identificeren gezamenlijk een geheime liefde, O God had ik maar meer durf.



Ondanks het feit dat ik mij weer eens flink heb zitten ergeren over die Hollandse zuinigheid, de liedjes waren in de verkeerde volgorde op een CDR gebrand, kon ik het toch niet laten iets positiefs over deze zeer verdienstelijke singer-songwriter op te schrijven. Sequence and Art zijn toverwoorden als je van plan bent om naar de nieuwe Joseph Arthur te luisteren. “The Graduation Ceremony” is geen avontuurlijke CD, maar wel eentje die ver boven het gemiddelde in het genre uitsteekt. (Jan Janssen)