Becky Schlegel is een dertiger, getrouwd en moeder van twee leuke jongetjes. Ze werd geboren in South Dakota en is momenteel te bewonderen in Minnesota. Haar muzikale loopbaan begon op haar vijfde, toen ze haar eerste pianolessen kreeg. Vanaf dat moment zal ze een dertiental jaren deel uitmaken van haar moeder’s band, The Country Benders. Vanaf 1993 focust zij op de gitaar (‘makkelijker mee te nemen naar optredens’ is de bijbehorende grap).

Ze maakt deel uit van de rijkgevulde vijver van lokale muzikale talenten in Minneapolis, waar ze in 1997 haar eerste bluegrassbandje opricht, True Blue. Daarmee maakt ze een CD in 1998 (niet meer verkrijgbaar) en krijgt ze de nodige nationale bekendheid door optredens in het immens populaire ‘A Prairie Home Companion’. Ondanks dat kriebelt het en in 2002 begint ze aan een solo-carrière en in dat jaar, inmiddels is ze 27, schrijft ze haar eerste eigen liedje. Sinds 2002 zijn er drie solo-CD’s verschenen, Red Leaf (2002), Drifter like me (2005) en haar meest succesvolle CD tot dusver, ‘For all the World to see’. Tussendoor heeft Becky ook nog twee CD’s met country-covers volgezongen. Aan mij was dit alles voorbijgegaan al had ik wel haar naam horen noemen. Met het verschijnen van de nieuwe CD, ‘Dandelion’, verandert dat dus. Ik ben nu een flink aantal draaibeurten op weg en ben van mening dat Becky, die zich duidelijk bevindt in de country- en bluegrasshoek, behoorlijk wat potentie heeft. Haar stem is apart, lijkt op die van Dolly Parton, luister naar het bluegrassnummertje ‘Colorado line’ en je weet wat ik bedoel. Zelfs tekstueel doet ze in dit nummer sterk aan Dolly denken: ‘Ten years ago I met you darling and I remember it so clear like yesterday. On a cozy little dance floor one October you stared at me as I began to play. You turned me from a child into a lover, but the world was waiting there for me to find, so I left you standing all alone in Boulder as I drove across the Colorado line.’. De trend is gezet, er zijn veel liedjes over liefde en zo (‘I never loved you cowboy’, ‘I never needed you’, ‘The way you are’, ‘Don’t leave it up to me’). Lieve liedjes, gezongen met een lieve stem waar de countrysnikjes en -uithalen meer regel dan uitzondering zijn. In de begeleiding veel ruimte voor de resonator gitaar, pedal steel, mandoline, banjo naast bas en drums. De piano van Richard Dworsky speelt de hoofdrol (want is de enige begeleiding) in ‘The way you are’, hetgeen zo prachtig is gedaan dat dit voor mij naast ‘Colorado line’ tot de hoogtepunten van de CD behoort.

Becky levert een goede CD af, maar meer variatie in de liedjes had wonderen gedaan. Ze schrijft goede songs, maar die klinken redelijk inwisselbaar. De volgende keer een paar covers om de afwisseling te vergroten.
(Fred Schmale)