Met stomme verbazing heb ik onlangs de nieuwe EP “One Add One” van Skinnie beluisterd. Het blijkbaar op een zonnige dag geboren multicultureel kind Ron van der Burgt debuteerde drie jaar geleden al solo met de EP “My Heart Beats On The Moon”. Die laatste heb ik meteen maar aan mijzelf voorgelegd. Skinnie maakte begin 2000 onderdeel uit van de band Mo’Jones. Mij zegt de naam niets maar het schijnt dat deze band op alle grote podia van Nederland gestaan heeft waaronder o.a. het North Sea Jazz Festival en PinkPop. Na meer dan vijftien jaar Real Roots Café op het world wide web ben ik weer eens blij gemutst om op deze manier getackeld te worden.



Conclusie Skinnie is een dagdromer die met zijn dichterlijke woorden, muziek en stem mij ruimschoots overtuigd heeft van zijn doen en laten. De twee EP’s liggen muzikaal gezien perfect in elkaars verlengde zodat ik het gevoel had naar een compleet album geluisterd te hebben. Enkel ondersteund door akoestische gitaren, bas, drums en keyboards trekt Skinnie de kar. Qua sfeer en muzikale herkenning herken ik diepe jaren tachtig sporen van Steely Dan (Aja, Gaucho) die doorlopen naar eind jaren negentig Lighthouse Family hits als ‘Liftin’ en ‘High’.

Samen met multi-instrumentalist, producer en geluidstechnicus Michel van Schie klinkt: “One Add One” wel wat geproduceerd waarbij ik mij dan weer afvraag kan je dit live ook waarmaken. Hoogste tijd dus eens een keer de proef op de som te nemen als Skinnie bij je in de buurt speelt. (Jan Janssen)