Over Steve Earle kan je een boek schrijven die direct verfilmd zou kunnen worden. Vraag mij dan ook af wanneer hij iemand toestemming zal geven om dit ook daadwerkelijke te doen. Het lijkt mij bijzonder interessant en volgens mij weet ik ook een schrijver die dat erg goed zou kunnen, maar dat terzijde. Ik raakte aan Earle’s muziek verslaaft toen hij de CD The Hard Way in 1990 uitbracht. Man, dat is al achttien jaar geleden, bedenk ik mij nu! Daaraan gingen, volgens kenners, zijn beste albums aan vooraf. Volgens de goeroes onder ons schijnen zijn debuutalbum Guitar Town en Copperhead Road nooit geëvenaard te zijn. Heb er niet zoveel verstand van, maar kan mij dit niet echt voorstellen. Een paar jaar geleden schafte ik de DVD Live in Austin Texas (2004) aan en zag hoe deze, toen nog, onschuldige ‘outllaw’ zijn debuutalbum Guitar Town uit 1989 vrijwel integraal aan mij voorschotelde. Keek er dus een beetje vreemd van op dat nu de CD Live in Austin Texas 2008 uit is. De opnamen werden in november 2000 gemaakt en ook hier weer laat Earle zes prachtige nummers van zijn meest recente album van toen, namelijk Transcendental Blues, de revue passeren. Natuurlijk heeft iedere Steve Earle fan wel zijn favorieten, die hij of zij graag live zou willen terughoren. Ook ik heb die. Niet voor de hand liggen bijvoorbeeld de liedjes ‘Billy Austin’ of ‘Hopeless Romantics’, afkomstig van Earle’s comeback CD The Hard Way. Dat soort songs mis ik op dit live album. Kennelijk lagen deze onderwerpen, in dat tijdbeeld, nog te gevoelig. Earle vertelde een verslaggever destijds “I defend The Hard Way to the death, because I almost died in the process of making it.” Vele singer-songwriter met hem ontkwamen daar niet aan. Earle kende er vele maar bleef overeind en dat bewijst hij opnieuw op dit meesterlijke live document dat toch weer gearchiveerd zal worden in het dieps van mijn ziel. (Jan Janssen)