Vier jaar geleden kwam Ryan Bingham met het in eigenbeheer uitgebrachte ‘Wishbone Saloon’. Lost Highways Records zag het daarna helemaal zitten met dit Americana goudhaantje en bracht vervolgens Bingham’s officiële debuutalbum “Mescalito” op de markt. Een droomdebuut, wat mij betreft! Jammer genoeg ging in Nederland de plaat ten onder in de grote masse en werd Bingham vooral wereldberoemd bij fijnproevers.

De achtentwintig jarige singer-songwriter etaleert zich, op zijn nieuwe plaat “Roadhouse Sun” opnieuw met glasheldere Texas Americana. Evenals op “Mescalito” drukken ex Black Crowes gitarist Marc Ford en drummer Anthony Arvizu een behoorlijke stempel op deze plaat. De twee laten Bingham van zijn sterkste kanten excelleren en geven daar vorm aan door nog strakkere en stevigere arrangementen. Van het liedje ‘Bluebird’ drupt bijvoorbeeld een specifieke John Bonham (Led Zeppelin) stomp vanaf. Bingham klinkt groots in robuuste tracks als de opener ‘Day Is Gone’, ‘Endless Ways’, ‘Change Is’ en het uiterst dansbare ‘Hey Hey Hurray’. “Beton”, ja dat is het woord waar ik naar zocht. Melodieus glad en lekker gevarieerd klinken: ‘Dylan's Hard Rain’ en ‘Country Roads’. In vergelijking met “Mescalito” mag: “Roadhouse Sun” een prima opvolger genoemd worden.

Bingham is een vakman die van de hoed en de rand weet, goede mensen om zich heen verzameld en vooral doet waar hij goed in is. Fascinerende muziek die beelden in je los maakt. Deze gast overdondert, hoogste tijd voor definitieve Europese erkenning dus. (Jan Janssen)