In 1973 liep ik behoorlijk warm voor het eerste album Twice Removed From Yesterday van   voormalig Procol Harum gitarist Robin Trower. De Brit produceerde voor die tijd een vernieuwende op blues georiënteerde rockelpee. Volgens sommigen van Hendrixiaanse klasse, maar dat even terzijde. Nu, ruim 35 jaar later kruist zijn muziek opnieuw mijn pad. Komisch dat uitgerekend ‘Twice Removed From Yesterday’ het openingsnummer is van RT@RO.08, een live dubbel cd die hij vorig jaar maart opnam tijdens een optreden in het Royal Oak Theatre, Michigan USA. Dat nummer heeft de tand des tijd heel goed doorstaan, daarmee modelstaand voor alle twaalf stukken, waarvan negen op deel 1. Deel 2 is een Enhanced cd met 3 nummers en een bonus die alleen via uw computer is te zien en te horen.

Muzikaal technisch is Trower een uitmuntend gitarist die met zijn Fender Stratocaster veel gevoel voor melodie en harmonie aan de dag legt, waardoor hij niet snel over the top klinkt. Omgekeerd juist, is hij meestal ingehouden in de weer, weet de spanning uitstekend erin te houden met  accurate tempowisselingen en inventieve gitaarvervormingen. Zompig en een beetje log is het basisgeluid, dat me vaker dan in het verleden aan Jack Bruce doet denken, wiens zangstijl (timbre en dictie) al helemaal door zanger Davey Pattison geabsorbeerd lijkt te zijn. Davey en Robin, konden natuurlijk bij hun performance op onvoorwaardelijke support rekenen van bassist Glenn Letch en drummer Pete Thompson, die beiden flink wat grondwerk verrichtten.

RT@RO.08 is een ouderwetse luistertrip van meer dan anderhalf uur, die het verleden nog eens sentimenteel in herinnering roept: joints onder handbereik, onderuit gezakt in de leefkuil (wie heeft ‘m nog?) en met een vanzelfsprekende missie: de wereld verbeteren. Dat waren nog eens (andere) tijden, maar Trower krijgt ook heden ten dage - met name in Amerika -  nog steeds de handen stevig op elkaar voor zijn bluesrock met een snufje psychedelica. Van mij ook, want oude liefde roest niet of nauwelijks. (Huub Thomassen)