Je treft ze niet zo vaak aan, singer-songwriters die na hun schooldagen de muzikale carrière opzij zetten om een gezin te stichten en zelfs een vaste baan te nemen. In het geval van laatbloeier Arthur Godfrey blijkt dat nu juist de essentie van zijn liedjes. Het leven, leven, wees leerzaam, wees lief voor jezelf en voor anderen, blijf vooral jezelf en accepteer de gevolgen. Godfrey is één Amerikaan die weet dat op pof leven een luchtbel is. Godfrey drieëntwintig toen zijn eerste van drie dochters geboren werd. Hij werkte zich te pleuren bij de US Postal Service in Maine en groeide op in de ruige buitenwijk "Blue Collar" in Boston, Massachusetts. Hij pakte de draad pas weer op toen hij verhuisde naar Santa Cruz, California. Het gevolg was een prima live registratie in 2001 in de vorm van "First Night Live" en "East Side Of Town" uit 2001.

In 2005 liepen we per ongelijk tegen zijn derde CD “Amen” aan. Zijn nieuwe CD “Broken Wings” ligt min of meer in het verlengde van de voorganger. Wat een prachtige doorleefde stem heeft die gozer toch! Zijn gruizige stem past perfect bij de liedjes die hij, voor deze gelegenheid samen met ene Gary Gallant, schreef. Niet alle tracks spreken tot de verbeelding maar de liedjes ‘Prodigal Son’, ‘King of the Little Magazines’ en ‘Born Black or White’, opgedragen aan vriend Cedric Dean die levenslang kreeg voor het dealen van Crack, moet je toch eens meelezen. Het stedelijk landschap en de atmosfeer van de omgeving, waarin Godfrey leeft, hebben duidelijk invloed op zijn songs. Daarom sluit hij volgens mij ook af met ‘Free To Be Me’, het had zo de soundtrack uit de film “Barfly”, met Mickey Rourke en Faye Dunaway in de hoofdrol, kunnen zijn.

Arthur Godfrey hoef je niet te doorgronden hij meent wat hij zingt en neemt geen blad voor de mond. “Broken Wings” is een CD die je beroerd maar ook een die je aan het denken zet. Wat wil je nog meer? (Jan Janssen)