Terwijl ik Jeffrey Foucault’s zesde album “Cold Satellite” bewust aan mijn neus voorbij heb laten gaan, mede omdat ik diens voorganger “Shoot The Moon Right Between”, zijn eerbetoon aan John Prine, behoorlijk vond tegenvallen ben ik tegenwoordig in de ban geraakt van Foucault’s nieuwe zevende plaat “Horse Latitudes”.

Foucault’s stem en gitaarspel op deze plaat kan zich met het grootste gemak meten dienst kassakraker “Ghost Repeater” van vijf jaar geleden. Wat Foucault op deze plaat laat horen is muzikaal en productietechnisch gezien compleet in balans. “Horse Latitudes” ketend je volle achtendertig minuten vast. Vanaf de humeurige titeltrack tot en met het breekbare slotstuk ‘Tea and Tobacco’ kan ik geen zwak moment ontdekken. Foucault meesterlijke teksten doorkruisen mijn gedachten en plaatsen deze naar de achtergrond. Ik haak aan en sta stil bij liedjes als ‘Pretty Girl In A Small Town’ en Everybody’s Famous’. Dit is mij de laatste tijd niet vaak meer overkomen.

Ook hier geld weer dat ik je kan overladen met euforische superlatieven. “Horse Latitudes” pakt je, sleurt je mee en laat je niet meer los. (Jan Janssen)