Via diverse sites op het Internet lieten fans al weten dat ze er naar uitkijken hoe de nieuwe CD Life, Death, Love and Freedom van John Mellencamp zou gaan klinken. Sommigen van hun hopen nog steeds dat Mellencamp ooit nog eens de overtocht waagt naar de UE. Maar is dat laaste geen utopie? Een en ander is volgens mij grotendeels gestoeld op Mellencamp’s fraaie voorganger Freedom’s Road van het vorige jaar. Iedere zelfspiegelende Mellencamp fan dacht dat de hoogtijdagen van zijn eerdere mega releases van o.a. Scarecrow, The Lonesome Jubilee en Human Wheels on-evenaarbaar waren. Mellencamp kwam echter uit onverwachte hoek. Het hart blijft gonzen en kijk aan nu alweer ligt Life, Death, Love and Freedom in de winkels. Ik vreet een stuk uit mijn hoofddeksel en trap het ding helemaal aan diggelen als deze pure MEGA Roots plaat niet hoog gaat scoren in het jaaroverzicht van 2008. Deze prachtige plaat is geproduceerd door niemand minder dan T-Bone Burnett. Deze past, voor Roots diehards zeker, een bijzondere nieuwe ‘High Definition’ techniek toe, deze heet ‘Code-technology’. Vraag mij nu niet wat dit precies inhoud, weet beste vrienden, hier hebben we te maken met oer authentieke muziek die bloedheet en tegelijkertijd bomvol klinkt. De organische basisklanken bestaan uit up-right bas, mandoline, banjo, percussie instrumenten, drumkit en veel elektrische en akoestische gitaren. Voeg daaraan toe Mellencamp’s in topvorm zijnde stem en de CD beantwoordt, voor de volle 100%, aan Real Roots Café’s eeuwen oude slogan. Zelden heb ik deze Amerikaanse volksheld zo donker en to the point horen zingen. De onderwerpen ‘het sociale gedonder van de VS’ vertonen, mijns inziens, opvallend veel raakvlakken met wat op het moment in Nederland aan de hand is. De rijken lullen met rijken over de armoede om er zelf nog rijker van te worden, maar het echte maatschappelijke probleem interesseert ze geen ene mallemoer. Let op ik hoor dit, weliswaar verdekt, terug in de eerste singel, die in Amerika van dit album getrokken is ‘My Sweet Love’ en het spooky ‘Troubeld Land’. Maar ook in liedjes als ‘Ride Back Home’ en ‘County Fair’ uit de in oktober van dit jaar zevenenvijftig jaar wordende singer-songwriter zijn frustraties. Neem nu het liedje over het in Louisiana gelegen plaatsje ‘Jena’. Mellencamp daarover op Myspace “The story is not, strictly speaking, about the town of Jena or the specific incident but of racism in America in general”. Bedenk daarbij dat het waargebeurde drama zich pas twee jaar geleden afspeelde. Zes zwarte tieners sloegen in op de blanke tiener Justin Barker. De arrestatie en de tenlastelegging van de Jena Six zette de staat Louisiana heel even op het scherps van de snede. Wat een beetje jammer is, is dat ik er niet achter gekomen ben wie nu die dame is die de fijnzinnige backing vocals verzorgd op de deze plaat. Wie het weet mag het roepen hoor? Wat een bezielende, zeer geslepen en hippe elektrische folk rock plaat hebben we hier toch te pakken. Volkomen terecht heeft woorden scherpschutter Mellencamp onlangs nog een plaats verworven in The Rock & Roll Hall Of Fame. Echt weer eens een geluidsdrager die ergens over gaat, iets toevoegt en misschien wel iets van geleerd kan worden. Wie weet? (Jan Janssen)