De muziekjournalisten Eric Brace en Peter Cooper hebben onlangs een spraakmakend debuut gemaakt met de hilarische titel “You Don’t Have To Like Them Both”. Eric is bekend van zijn recensies in The Washington Post. Daarnaast is hij al jarenlang bandleider van Last Train Home. Peter Cooper schrijft zijn ‘stukkies’ voor  een ander gerespecteerde krant, namelijk The Tennessean. Vorig jaar debuteerde hij als singersongwriter met een opvallend schijfje “Cautionary Tales”, dat door het Nederlandse platenlabel Corazong Records op de markt werd gebracht. Nadat Eric zich in Nashville vestigde, trad hij regelmatig  met Peter Cooper in het singersongwriter-circuit op. De samenwerking beviel zo goed dat zij gezamenlijk gingen toeren (ook in Nederland).

Hun debuut klinkt als een klok. De liedjes klinken glashelder. De cd opent met een song van Eric Brace. “I Know A Bird” is een ontroerende track over verlies en pijn. Niemand minder dan Tim O’ Brien  geeft met zijn huppelende banjo extra cachet aan deze aangrijpende song. Peter Cooper kwam met twee liedjes: het luchtige “Denali, Not McKinley” (een soort geschiedenis-les) en het hilarische “The Man Who Loves To Hate”. Voor de rest zijn het met zorg uitgevoerde covers, zoals “Omar Blues#2”(David Olney), “Lucky Bones” (Jim Lauderdale) en “Yesterdays and Used to Be’s” (Todd Snider). De echte uitschieters zijn het traditionele liedje “Her Bright Smile Haunts Me Still” en Kristofferson’s  “Just the Other Side of Nowhere”. Dankzij de prachtige muzikale inkleuring van de muziek door onder meer Steel Guitar Hall of Fame-lid Lloyd Green en keyboard/accordeonspeler Jen Gunderman is het een zeer luisterrijk country-album geworden. Een aanrader voor alle country-liefhebbers. (Paul Jonker)