Danny is een geboren en getogen Texaan die als guitarist autodidact is. Op jonge leeftijd pakte hij de gitaar die zijn broer niet meer zag zitten op en probeerde hij de populaire deuntjes die hij op de radio hoorde na te spelen. Rond 1970 werd hij gegrepen door de muziek van o.a. Guy Clark, maar het zou tot in het begin van de jaren 90 duren voordat hij in het zelf muziek maken een roeping zag. Hij verhuisde naar Austin in 1993 en probeerde een muzikale carrière van de grond te krijgen. Dat betekende spelen op zo’n beetje alle mogelijke plaatsen in Austin. De festivals in de States en in Europa volgden. Zijn eerste CD, Caution to the wind, verscheen in 1995. Nummer 2, Sinners and Saints, trok de aandacht van het Zwitserse Brambus label, waar ook Headaches and Heartaches (2003) en recentelijk Say you love me too verschenen.

Danny is een echte Texaanse songsmid, die zijn prachtige akoestische songs met een soepele en aangename stem brengt. De CD en live optredens zijn volkomen vergelijkbaar dank zij een summiere en effectieve begeleiding, waardoor de liedjes op een prettige manier de aandacht opeisen. Zijn muziek is folk met een beetje country en een vleugje texmex (hij zingt delen van zijn teksten in het Spaans). De liedjes zijn op één na, een mooie fingerpicking versie van de klassieker ‘Sitting on top of the world’, van eigen hand met in twee songs hulp van gitarist Steve Brooks. De teksten handelen over de liefde, meestal voor vrouwen, maar in de afsluiter, het live opgenomen ‘Häagen Dazs Blue’, verklaart Danny zijn passie voor dit ijsmerk. Er zijn twee liedjes over mensen, El Coyote gaat over de illegale Mexicaanse arbeiders en The Coffee Club over een groepje gepensioneerde mannen en hun dagelijkse ontmoeting in het plaatselijke café. De begeleiding is goed gekozen en behoorlijk gevarieerd, maar altijd kleinschalig. Ieder denkbaar instrument uit de folkmuziek komt voorbij: steel gitaar, fiddle, cello, mondharmonica, banjo, mandoline, keyboard, bas en percussie en (diverse soorten) gitaar. Aangename CD, luistert heerlijk weg, een prima rustig maar toch echt Texaans produkt, je stressgevoelens verdwijnen op slag. Wie haalt Danny naar ons land, hij verdient een kans! (Fred Schmale)