De Canadese Suzie Ungerleider, actief sinds medio jaren 90 onder de naam Oh Suzanna, is met dit verrukkelijke album, ‘Soon the birds’ aan haar zesde CD toe sinds de debuut-EP ‘Oh Suzanna’ uit 1997. Vanaf haar ‘Sleepy little sailor’ uit 2001 volg ik haar op de voet. Haar prachtige subtiele folkmuziek, haar schitterende melodieuze liedjes en gave arrangementen spreken mij zeer aan. Op ‘Soon the birds’ treffen we wederom 11 juweeltjes aan, is de begeleiding als altijd onovertroffen, met hoofdrollen voor banjo, fiddle, steel gitaar en mandoline en een mooie onderlijn van bas en drums. Dan is er ook nog de meerwaarde van de harmonievocalen van Ruth Moody (Wailin’ Jennys) en de productie van David Travers-Smith (ook bekend van de Wailin’ Jennys). Suzie’s teksten hebben een sterke emotionele lading en hebben het (al dan niet imaginaire) dagelijkse leven als onderwerp. Zo passeren ‘Your town’, ‘So long’, ‘See what promises can bring’, ‘What old friends do’ en ‘Lucky ones’, liedjes waarvan de inhoud niet moeilijk te raden is. Opvallend mooi in mijn ogen is ‘Long black train’, met Kevin Breit ( o.m. Norah Jones) op elektrische gitaar en mandola. Het is een droevig lied, waarin onze heldin samen met haar liefdesbaby tevergeefs wacht op de terugkeer van haar geliefde (‘When you flew into the night I could feel her kicking inside of me. But now she’s here and you are gone, I’m as lonesome as can be’).

Oh Suzanna is een artieste om van te houden. Haar muziek is prachtig, haar stem is mooi en lief. Gewoon alles van haar kopen, zonder erbij na te denken. Genietmuziek! (Fred Schmale)