Het aan de kaak stellen van maatschappelijk onrecht, uitbuiting, hypocrisie en geweld vormden de rode draad op de vorige cd 'Grandpa Walked A Picketline' van protestzanger en - liedjesschrijver Otis Gibbs uit Nashville. OpvolgerJoe Hill's Ashes is een volgende hoofdstuk met dezelfde inhoudelijke thematiek. Joe Hill, een onrechtbestrijder die een eeuw geleden een kopje kleiner werd gemaakt door het officiële gezag, staat daarbij symbool. Zijn Britse evenknie Billy Bragg was voor dat idee verantwoordelijk.

Zijn visie op de hardheid van het bestaan, laat Otis Gibbs wederom duidelijk doorklinken in twaalf traditioneel gecomponeerde liedjes, voornamelijk in een sobere akoestisch 'americana' omlijsting doormiddel van staande bas, mandoline, fiddle en gitaar en af en toe drums. Een adequate aanpak, omdat bij protestliederen de begeleiding vaak secundair is aan de tekst. Dankzij Gibbs' knoestige, gebarsten stem en de bijtijds variërende arrangementen blijf ik de aandacht makkelijk tot het eind toe vasthouden. Maar de nummers waarin tekst en muziek fraai in elkaar opgaan, hebben door hun vitaliteit en energie de grootste zeggingskracht. Hoe schitterend zo'n balans kan zijn, bewijst een aantal juweeltjes met 'Where Only The Graves Are Real', 'Kansas City' en 'The Ballad Of Johnny Crooked Tree', als meest pregnante voorbeelden. (Huub Thomassen)