Juli 2008

Steve Winwood, Nine Lives (Colombia Records)

Wat niet veel mensen weten, en misschien ook niet zouden verwachten, is dat over de in Birmingham, Engeland geboren en getogen Steve Winwood een grappige anekdote de ronde doet. Deze beweert namelijk dat hij Jimi Hendrix geleerd zou hebben hoe je improviserend zou moeten musiceren. Winwood is dan ook te horen op Jimi’s derde en laatste studioalbum Electric Ladyland (1968), in de bluesversie van Voodoo Chile. Laat deze instrumentale versie, waarop Winwood magistraal de toetsen van een Hammond bediend, nu net mijn favoriete track zijn op dat album? In dat tijdsbeeld volgde ik Winwood carrière op de voet. The Spencer Davis Group met hitsingels als Keep On Runnin en Gimme Some Lovin’ staan nog steeds gegrift in mijn geheugen. Wat Winwood daarna ook ondernam, Traffic, Blind Faith, Ginger Baker etc. of nu nog steeds onderneemt, heb altijd een zwak voor zijn enorme muzikale creativiteit. Dit laatste neemt, bij de onlangs zestig jaar geworden Winwood, de laatste jaren echter steeds meer af. Winwood doet zijn eigengereide ding op de automatische piloot. Grote solo wereldsuccessen bleven uit maar als trouwe aanhanger, ontgoochelde hij mij nooit en te nimmer. Dat is ook weer het geval bij Winwood’s nieuwe CD Nine Lives. Dat overigens zijn eerste album is sinds About Time, dat ruim vijf jaar geleden verscheen. Zo glipt de bluesy opener I’m Not Drowning erg zalig naar binnen. Je zou het niet zeggen maar Winwood bespeelt hier alle instrumenten zelf. Hungry Man en At Times We Do Forget, ja dat is weer zo’n typisch heupwiegend nummertje met het Winwood handelsmerk. In de eerste singel Dirty City, is voor maatje Eric Clapton een kleine bescheiden rol weggelegd op deze plaat. Winwood levert weer een fraaie plaat af. Fraai in de zin van goede productie, goede en vooral gevarieerde mix van afro-Latin, soul, rock, natuurlijke blues elementen en perfect in balans zijnde stem. De fans zullen in eerste instantie smullen maar tegelijkertijd toch weer refereren naar goede oude tijden. Ik zie echter kansen voor een nieuwe generatie muziekliefhebbers die van buitensporige kwaliteitsmuziek houden. (Jan Janssen)

07-18
Next
Up
Previous