Van zijn drie voorgaande rootsrock/singer-songwriter albums wisten we al dat Kasey Anderson uit Oregon van een lekker potje rocken houdt à la Steve Earle. Zo knalhard als hij zijn laatste plaat Heart Of A Dog binnenvalt met de beukende blueshardrocker The Wrong Light, deed me echter even licht wankelen. De opmaat voor een al te robuust karakter van het album is het nummer niet, al is rock ‘n’ roll – veel sterker dan op zijn eerdere platen – beslist toonaangevender. Kasey Anderson windt er deze keer zeker geen doekjes om met een groot aantal energieke rockers als bijvoorbeeld Mercy, gedragen door een Stones-gitaarriff plus swingende blazers, en de volledig aan Steve Earle schatplichtige reeks rauwe up- tempo liedjes met snijdende gitaarsound en driftige zang in Sirens And Thunder, Kasey Anderson’s Dreams en My Baby’s A Wrecking Ball. Of neem Exit Ghost, dat door opbouw en zang een ode lijkt te zijn aan John Mellencamp. Tussen al het gitaargeweld door laat Anderson een aantal gloedvolle, door orgel/ Wurlitzer- en/of pianoarrangementen, tamelijk gedragen ballades op ons los, waaronder For Anyone, die door de prachtig verwerkte soulinvloeden de schoonheidsprijs verdient.

Kasey Anderson heeft op Heart Of A Dog, over het geheel genomen, voor een ongecompliceerde, directe, donkere, veel hardere rocksound gekozen. Misschien wel bewust om zo zijn muzikale carrière, die vanaf zijn uitstekende debuut Dead Roses uit 2004 niet erg wil vlotten, in een succesvollere versnelling te brengen. De op het hoesje gedane aanbeveling ‘please play this record loud’ is absoluut aan mij besteed. Net als al zijn andere, een lekkere plaat. Maar de realiteit gebiedt ook te zeggen dat zijn werk, hoe (h)eerlijk deze plaat wederom ook is, voor een doorbraak wat te weinig eigen gezicht heeft. (Huub Thomassen)