Sam Newton Battenberg Faulkner geboren op 11 januari 1985 staat vooral bekend om zijn distinctieve gitaarspel. Hij slaat op zijn gitaarklankkast en plukt daarbij op zeer ongebruikelijke wijze aan de snaren daarvan. Kan u nu al verklappen dat aan de voet North Downs, in het plaatsje Surrey in Engeland, een kanjer van een muziektalent is ontsproten. Pas drieëntwintig dus en dan sta je zomaar in voorprogramma’s van o.a. James Morrison, John Mayer en The John Butler Trio, probeert het dan maar eens allemaal in het gareel te houden. Faulkner deed het op zijn eigen manier. Toen ik zijn debuut CD Hand Build By Robots opzette had ik meteen het gevoel van, dit komt goed. To The Light en I Need Something drukten mij meteen met de neus op feiten. Deze gast kan ook nog eens verrekte goed zingen. Zijn stem heeft op momenten iets weg Rob Thomas (Matchbox Twenty) en raakt ook wat Jack Johnson tonen. Zonder dat ik het in de gaten had luister in naar het liedje Dream Catch Me. Heb dit al vaker gehoord dacht ik. Na wat snuffelwerk op het internet kom ik er achter dat dit liedje de eerste singel was die getrokken werd van Faulkner’s EP ‘Full Fat’ uit 2006. Zonder ook maar één kwartje te investeren aan publiciteit en promotieactiviteiten positioneerde die singel zich in diverse mega hitlijsten. Hoewel er inmiddels al meer dan 500.000 exemplaren van Hand Build By Robots over de toonbanken zijn gevlogen leek mij ook bijzonder interessante muziek voor mensen met een wat diepere traditionelere singer-songwriter inslag. Luister eens naar Teardrop als je dan nog geen respect kunt opbrengen voor deze in dreadlocks getooide jonge kerel weet ik het niet meer. Newton Faulkner is wat mij betreft een niet te missen singer-songwriter waarvan we de komende jaren nog veel van zullen horen. (Jan Janssen)