Ad Vanderveen mag tot een van de excellente singer-songwriters van ons land worden gerekend. In ongeveer 25 jaar heeft hij een omvangrijk  (Personnel, O’Neils, More Than A Song en solo), repertoire opgebouwd. Qua stijl worden de meeste van zijn albums gekenmerkt door de fraaie afwisseling van stevige, uitgesponnen gitaarrockers met rustige akoestische ballades en ongeacht de hoogte van het volume, met steeds veel liefde voor de melodie. Vooral het vorig jaar verschenen dubbelalbum Still Life, met een aantal songs dat zowel elektrisch als akoestisch werd uitgevoerd, is exemplarisch voor die muzikale houding. Misschien tegen wil en dank (zie hieronder), onderstreepte hij daarmee opnieuw zijn status van ‘de Neil Young van de lage landen’. Een erenaam, wat mij betreft.

Op zijn nieuwe plaat ‘Faithfull To Love’ is voor het eerst, sinds zijn solodebuut ‘Travel Light’ uit 1993, sprake van een stijlbreuk. Daartoe uitgenodigd door de Engelse producer en vriend Matt Butler, vonden de opnames plaats in diens rustiek gelegen 18de eeuwslandhuis. In elf volledig akoestische songs, met onder meer Diana Jones’ ‘All my money on you’ en John Gorka’s ‘Houses in the fields’, presenteert Vanderveen zichzelf als een bezonnen en zelfreflecterende singer-songwriter. De liefde in al zijn facetten en zijn muzikale identiteit zijn daarbij de onderwerpen van onderzoek, zoals in het openingsnummer Love & Music’ meteen al duidelijk wordt: “In search of love and music my whole life has been” en verderop in het liedje ‘Wannabe’, zingt hij de regel: “Wannabe no wannabe, ‘wouldn’t wanna be Bobby D, wouldn’t wanna be Mr Young”!!!

‘Faithful To Love’ bezit inderdaad de beoogde huiselijke sfeer met tal van luisterrijke liedjes door de warme gitaarklanken en - stem van Vanderveen en niet te vergeten vanwege de kraakheldere duetten met zangeres Kersten de Ligny en de eclatante bijdragen van makker Jim Morrison op viool en mandoline. Een mijmeralbum dat je bij een knisperend vuurtje, in een zalig bezadigde sluimertoestand brengt. Waarschijnlijk alleen erg te appreciëren door de bedaagden onder ons. (Huub Thomassen)