Nog maar een paar maanden geleden heb ik Emma Hill’s tweede CD, ‘Clumsy seduction’, op deze website beschreven (recensies, maart 2011). Die CD was opgenomen in 2008 en verscheen in 2009. De opvolger heeft inmiddels vele malen in mijn CD-spelers gelegen. Net als de vorige CD staan er veel minuten muziek op de CD (13 nummers plus een hidden track, allemaal zelf geschreven, totaal 53 minuten). Emma, geboren in Alaska en momenteel woonachtig in Portland, Oregon, is pas 24 en heeft dus al drie volwaardige CD’s gemaakt.

De nieuweling is een country-getinte disc, zoals ook blijkt uit de samenstelling van haar Gentlemen Callers: Bryan Daste op pedal steel, banjo en vocalen, Andrew Nelson op drums en John Blunk op bas. Er is hulp van vier anderen op enkele nummers, waardoor we incidenteel gitaar, piano, cello en viola horen. Gitarist (op twee nummers) Matt Hopper zingt op vier tracks mee. Het nummer ‘I’ll never be her’ is wat steviger ingevuld met elektrische gitaar en piano, de hidden track is duidelijk anders en had wat mij betreft achterwege kunnen blijven: alleen Emma en haar gitaar voldoet voor mij niet. De songs handelen voornamelijk over liefde, wat voor een 24-jarige niet onverwacht is, de ware Jacob heeft zich nog niet aangediend. Er zijn een paar anders getinte songs, zoals de lieve ode aan Leonard Cohen (niet geheel ontoepasselijk ‘You’re my man’ genoemd: ‘Oh Cohen, please understand. Oh, Cohen, You’re my man. When I was just a kid I learned what everybody knows and how you worshiped God and women from head to toe’).  Emma’s stem, ik noemde het bij de vorige CD ook al, is apart en zal voor velen wat te heftig zijn, wat te geëxalteerd als je begrijpt wat ik bedoel, in feite een stukje richting Iris Dement.

‘Meet me at the moon’ is een sympathieke country-CD met goed gespeelde begeleiding. Helaas lijken de liedjes nog altijd iets te veel op elkaar om de CD boven de middelmaat te doen uitstijgen. In totaal toch iets beter dan ‘Clumsy seduction’. (Fred Schmale)