Ik moet bekennen dat ik James McMurtry na aanschaf van ’Too Long In The Wasteland’ in 1989 niet echt meer heb gevolgd. Benieuwd naar wat er na zo’n kleine twintig jaar van James geworden is, speel ik dan ook deze CD af. Het eerste wat me opvalt is dat zijn stem beter is gaan klinken. Nu kun je James McMurtry niet bepaald als een groot zanger omschrijven (het is meer een soort parlandozang), toch is het aangenaam om zijn verhalende songs te beluisteren. Enkele liedjes zijn in wezen protestsongs, zoals ‘God Bless America’, Cheney’s Toy’ (handelen beide min of meer over de oorlog in Irak) en ‘Hurricane Party’ (orkaan Katrina). Tekst is bij McMurtry sowieso een sterk element, fraai beschrijvend met oog voor sterk invoelbare elementen. Ook muzikaal is Just Us Kids dik in orde, over het algemeen stevig van opzet en met de drive van een vroeg jaren tachtig rockalbum zoals Warren Zevon die maakte. Openingstrack ‘Bayou Tortous’ heeft een lekker vinnig rock & roll gitaartje en in ‘Fire Line Road’ is Jon Dee Graham heel goed op dreef met een heerlijk “jankende” gitaar. Uitmuntend vind ik de muzikale bijdragen van Ian McLagan (Small Faces); ‘Freeway View’ wordt door zijn keyboards een geweldige goodtime rocker om nog maar te zwijgen van de geweldige solo á la Jerry Lee Lewis in dit nummer! Ook het “gestopte” trompetje in ‘Hurricane Party’ is om van te smullen en James klinkt in dit lied als Lou Reed op z’n best. Kortom prima CD, al moet me wel van mijn hart dat ik James in het tragere werk het liefst hoor. Dan beschikt hij over veel meer gevoel in zijn stem en kerft hij des temeer in je ziel. (Benny Mulder)