Parne Gadje (betekent ‘Witte niet-zigeuner’) is een Nederlandse band, bestaande uit Marc Constandse (Zang/bandoneon/percussie), Dan Tuffy (fietsbandbas, e-gitaar), Michiel Hollanders (velofoon, dobro) en Gerwil Kusters (klarinet, saxofoon, dura-gadja). Tja, hoor ik jullie zeggen, dat zijn toch die jongens van Big Low. En jawel, er is een flinke overlap, met dien verstande dat in Parne Gadje Constandse centraal staat, terwijl dat in Big Low met name Dan Tuffy is. De muziek van Parne Gadje bestaat uit voornamelijk ‘originals’ uit Balkan-sferen en het Midden Oosten, het is echter geen ‘zigeuner-muziek’, maar (eigen benaming) Gadjo-muziek. Ook Griekenland doet blijkbaar mee (het sirtaki-achtige nummer Anthropon erga is geschreven door twee heren met duidelijk Griekse namen).

Dat de bandoneon een instrument is dat in deze gebieden absoluut niet voorkomt was een uitdaging te meer. Voeg daarbij de zelf-bedachte instrumenten (fietsbandbas (een bas met van fietsbinnenband gemaakte snaren), velofoon (kruising tussen een Arabische Ud en een gitaar) en het is ieder duidelijk: DE HEREN VAN Parne Gadje maken eigenzinnige muziek. Met Kefi Kefi is de band aan zijn vijfde album toe, voor mij betreft het een eerste kennismaking met Parne Gadje. De muziek is uiteraard wat ongewoon voor onze Westerse oren, maar goed toegankelijk en gedreven gespeeld. Het steeds aanwezige Arabisch getinte basisritme is opvallend meeslepend, de combinatie van bijvoorbeeld klarinet, bas, dura-gadja en percussie is verrassend geslaagd. Ik heb een prachtig lesje wereldmuziek genoten van de leden van Parne Gadje en het is mij zeer bevallen (Fred Schmale)