De muziek van Doug Burr kennen ik al zeven jaar. Burr’s droomdebuut “The Sickle & The Sheaves” en de evenzo bejubelde opvolgers daarvan “On Promenade” (2007) en zijn bloed mooi tussenproject “The Shawl”, van het vorig jaar, bevestigden al dat Doug Burr over verontwikkelde, artistieke, tekstdichterlijke en muzikale gave beschikt waar we in de toekomst rekening mee moesten gaan houden.



Jongelui opgelet! Burr’s vierde klapperrrrrrr… heet “O Ye Devastator”. De uit Denton, Texas afkomstige singer-songwriter, die vreemd genoeg tot op de dag van vandaag geen Europees distributie deal heeft, bouwt in alle stilte, aan een gestaag groeiende aanhang. De meeste liedjes die op “O Ye Devastator” staan drukte hij op papier tijdens zijn tournee met Son Volt. Een liedje als ‘At The Public Dance’ klinkt alsof het live is opgenomen. Burr en zijn maatje, producer en multi-instrumentalist Britton Beisenherz, vormen een uitzonderlijk team. Met trefzekere nummers als ‘Red, Red’ en ‘You’ve Been A Suspect All Your Life’ dringt Burr diep bij je naar binnen. Zelden Burr ook zo uptempo gehoord als in ‘I Got ThisFever / O Ye Devastator’. De melodielijnen klinken soms passé ingrijpend (Topeka) dan weer futuristisch sensueel (High Blood And Long Evening Dresses), echter nooit en te nimmer zwaarmoedig of over de top. Met soms elegant dan weer smerig vervormde gitaren en met gedreven percussie werk wringen de liedjes zich, na verloop van tijd, helemaal tussen je oren. Man hoe beschrijf je dit unieke geluid!

“O Ye Devastator” bevat super knappe en intelligente American roots muziek met filmbeelden uit het archief van de maker. Dit muzikale patroon bestaat uit herhalingen van relatief eenvoudig begrijpbare eenheden die boeien van begin tot eind. Kortom, Doug Burr maakt, wat mij betreft, tot nu toe de plaat van het jaar.
(Jan Janssen)