Meet Andrew Anderson, een 24-jarige singer-songwriter uit Boise, Idaho. ‘As long as this thing’s flyin’ is zijn eerste volledige CD, met een datering van 2009. De 14 liedjes op de CD zijn alle van zijn hand, één nummer schreef hij samen met ene Kaitlin Berreckman. In zijn teksten schrijft hij zijn worsteling met het moderne leven van zich af, met het behoud van de natuur, met de oorlogen waar zijn land zo nodig een bijdrage aan wil leveren en daarbij uiteraard een sneer naar de regerende personen, met het geloof. Op zijn vijftiende begon Andrew met het bespelen van de mandoline na het horen van Chris Thile. Hij leerde het zichzelf. De verfijning kwam dank zij een studie aan het prestigieuze Berklee College of Music in Boston. Hij pikte ergens onderweg ook de gitaar en de piano op en op de CD speelt hij al deze instrumenten plus de bas. Zijn begeleiders op de CD zijn Luke Meade (drums/percussie), Ki Johnsen (cello) en Jeremy Harris (gitaren, banjo, bas, dobro). De gebruikte instrumenten zijn alle van hout gemaakt (behalve de drums, naar ik aanneem) en de verpakking van de CD is een fraai stukje huisvlijt: met de hand beschilderd en dus is ieder (lichtbruin) kartonnen doosje een kunstwerk op zich. De muziek is een aparte mengelmoes van zeer energieke country-punk, stevige blues-rock en hele subtiele ballads. Er zijn bijna 54 minuten muziek te genieten op deze aardige CD.

Met ‘As long as this thing’s flyin’ is een gevarieerde CD met goed gespeelde en goed gezongen liedjes. Maar de rijping moet nog komen, met name in die liedjes, waardoor de muziek, bij mij althans, niet echt blijft hangen. (Fred Schmale)