Na vijf in de regel gunstig ontvangen albums, staat de naam van Eleni Mandell als begenadigd singer-songwriter wel op de kaart. Haar handelsmerk is vooral de vereniging van stijlen als jazz, blues, rock, pop, country in haar liedjes en niet te vergeten die heerlijke laid back gezongen uitvoeringen.

Haar nieuwste cd ‘Artificial Fire’ heeft ook nu diezelfde bestanddelen, maar door de begeleiding van een volledige band klinken de vijftien liedjes, behalve minder gepolijst, nogal duister en vooral spannender. Dat heeft mogelijk de toegankelijkheid niet vergroot, waardoor geduld en concentratie van de luisteraar wordt verlangd om dit intrigerende album op waarde te schatten. Zo opent ze dit zesde album met de titelsong, waarbij een strak repeterend ritme en kronkelend gitaarloopje de toon zetten voor een waaier uitstekende liedjes, waarin zowel haar rustieke kant van de extravagante singer/songwriter, als die van de eigenzinnige pop- rockartieste goed uit de verf komen. Eleni Mandell schrijft graag songteksten over lust, lovers en liefde, welke door middel van haar dromerige, gepassioneerde zangstijl liedjes voortbrengt van een sensueel hoog niveau.. (Huub Thomassen)