Cassie Taylor is de dochter van Otis Taylor. Als bewonderaar van deze driezestig jarige blueslegende en uitvinder van het “Trance Blues” genre hoop je dat dochterlief de muziek van Pa verder uit zou dragen. Op haar onlangs verschenen debuut CD Blue word dat laatste niet bewaarheid.

De CD opent veelbelovend met ‘Memphis’. Het goed in het gehoor liggende liedje is wat mijn betreft dan ook meteen het hoogtepunt op deze, naar mijn smaak, veel te netjes geproduceerde CD. De alles behalve vooruitstrevende blues, rock, jazz en soul arrangementen klinken naar mijn gevoel mat en inspiratieloos. Het nooit spannend wordende Black Coffee dreutelt meer dan vijf minuten lang en het daarop volgende dansbare poppy Goodbye klinkt passieloos droog. Liedjes als Make Me Cry en Haunted klinken vooral naar dertien in een dozijn. Taylor klinkt veilig en neemt geen enkel risico op deze plaat en dat valt behoorlijk tegen.

Cassie Taylor is duidelijk nog zoekende en het heeft haar volgens mij heel veel moeite gekost om de juiste muzikale balans te vinden voor dit debuut. Potentie is er weldegelijk maar “Daughter Of A Great Bluesman” doet daar naar mijn gevoeld te weinig mee. Blue is een solo debuut waar ik misschien te hoge creatieve verwachting van had. Taylor heeft mij niet weten te overtuigen. De volgende keer misschien wel, wie weet. (Jan Janssen)