Niemand komt uit Edmonton, dacht ik, zeker geen singer-songwriters. Fout gedacht, Carrie Day komt uit Edmonton, de stad in Alberta recht boven Calgary. Dat Carrie eigenlijk als achternaam Hryniw heeft is leuk voor de statistieken en verklaart haar keuze voor een andere artiestennaam. ‘Immaculate night’ is haar derde CD na ‘Pieces of me’ en ‘Finding grace’, beide geheel aan mij voorbij gegaan. Carrie’s muziek is poppy met een folk-inslag. Ze schrijft gevoelige liedjes en heeft mooie arrangementen. In de begeleiding in eerste instantie Carrie op piano, orgel en gitaar, daarnaast bas, percussie, drums, meer gitaren (ook elektrisch), flugelhoorn, klarinet en mandoline.  Op de gevoelige ballade ‘Glimpse of heaven’ draaft een zeskoppig kinderkoor op, waaronder (dochter???) Sadie Hryniw (hoe zou je dit moeten uitspreken?). De titel van de CD geeft aan wat we kunnen verwachten, veel rustige ballads en een paar vlottere liedjes om de sfeer van een nacht (immaculate betekent zoiets als vlekkeloos of onberispelijk) en dat is het geval vanaf ongeveer het vierde nummer. De opening is heel vrolijk met het opgewekte redelijk vlotte ‘Good day’, waarin een flugelhoorn de hoofdrol speelt, gevolgd door het iets minder vlotte  door klarinet gedragen ‘Front porch swing’. Mijn favoriet op de CD is het vlotte en licht zwoel gezongen ‘Crystal Clear’, waarin ene Brian Gregg een prachtige elektrische gitaarsolo laat horen. Maar ook de afsluiter ‘Divine immaculate night’, Carrie solo op piano, mag ere zijn en doet Enyaesk aan.

Samenvattend: ‘Immaculate night’ is een goede soft-pop CD van een prima zangeres en dito pianiste. De begeleiding is adequaat, en met name de arrangementen zijn goed en dat bepaalt de sfeer. Eervolle vermelding overigens voor het tekstboekje in postervorm met op de achterzijde een leuke foto van onze Carrie. (Fred Schmale)