Een aantal weken geleden kreeg ik een lijst met namen door en daar stond de naam van Doug MacLeod ook tussen. Meestal heb ik geen idee wie deze artiesten zijn en eigenlijk weet ik dus ook niet wat ze kunnen. Maar op intuïtie kom je vaak een heel eind. Ook deze keer, met een titel als The Utrecht sessions moest het wel goed zijn dacht ik. Logisch toch, althans wel voor mij. Ik leg het kort even uit. Mijn voetbalhart klopt het snelst bij FC Utrecht. Dus ik dacht alles wat daar opgenomen wordt moet wel in orde zijn. Natuurlijk is dat de grootste onzin, maar je haalt de meest vreemde dingen erbij om je lijstje samen te stellen. Maar eenmaal het album beluisterd te hebben, blijkt toch eens te meer dat je eigen gevoel moet volgen want, wauw wat een geweldig bluesy folk album. De rust en de sfeer die het met gemak uitademt, bijna briljant. De mooie teksten van MacLeod gaan over alledaagse dingen en hebben hier en daar ook best diepgang, als je dit tenminste belangrijk vind. Er is namelijk altijd wel iets, maar dat laat ik echt achterwege deze keer. De stem van MacLeod is een genot om naar te luisteren. Hij begeleidt zichzelf op de meeste nummers op gitaar en dat is een mooi geluid samen. Hij heeft wat ondersteuning van twee andere muzikanten; Arthur Bont op percussie & Jasper Mortier op dubbel bas. Deze twee muzikanten hebben ook hun eigen website. (arthurbont.nl en jaspermortier.com) Het leuke van dit album is ook het “boekje”. Daar zitten alle songteksten in en bij al deze liedjes legt Doug MacLeod even kort uit hoe ze tot stand zijn gekomen. En dat is voor liefhebbers altijd een leuk extraatje. Het album is over de hele linie genomen heel breed en erg sterk en heeft zich al verzekerd van een plaats in mijn top tien van 2008. (Jelco Oosterhof)