Meestal hoor je het meteen, goed of niet goed. In het geval van de uit California afkomstige singer-songwriter Dave Morrison refereer ik aan de titel van track veertien Good Things Are Coming. En dat is zeker het geval. A Little Farther Down The Hill, het nieuwe album van Morrison, is niet gewoon goed, het is een klein pareltje wat naar ons toe gekomen is. Het is een mix van roots, folk en het singer-songwriter genre uit de jaren zeventig, maar met zeer sterke rootsy ondertoon. Het stemgeluid van Morrison is zuiver en sterk genoeg en typisch jaren zeventig sound. De liedjes zijn niet echt zwaar op de hand, de teksten gaan over het algemeen over liefde, dromen en alledaagse dingen. Maar dit is zeker niet storend. Het hoeft tekstueel niet altijd vernieuwend te zijn om uniek over te komen. Nou is dit album ook weer niet heel uniek maar het is wel buitengewoon goed. De CD is al uitgebracht in 2007 en bevat veertien uiteenlopende tracks. A Little Farther Down The Hill is over het algemeen akoestisch met hier en daar in een track een elektrische uitglijder maar gelukkig beperkt dit zich tot twee of drie liedjes. Maar daar staan dan de heerlijke klanken van viool en de mandoline tegenover, respectievelijk gehanteerd door Daryl S. & Tom Corbett. In de begin jaren negentig brengt Morrison zijn eerste album uit, getiteld; A Flash Of Green. Maar daar geeft hij niet veel volume aan. Hij heeft het veel te druk met het gezinsleven. In de tijd tot en met nu heeft hij verschillende dingen gedaan. Maar met zijn nieuwe album staat Dave echt op de kaart en is het nu zaak voor hem om dit niveau vast te houden. Ben nu al erg nieuwsgierig naar het volgende project.
(Jelco Oosterhof)