Terwijl de Nijmeegse band De Staat nationaal en internationaal behoorlijk omhoog geschreven word zou je bijna vergeten dat in deze stad en zijn prachtige omgeving, nog meer bandjes flink aan de weg timmeren. Phantom Puercos, singer-songwriter Marten de Paepe en onlangs nog het uit Maas en Waal afkomstige DIX met het prachtige debuutalbum “Sayonara” haalden met het grootste gemak de regionalen pers. Daar aan de oevers van de Waal bivakkeert ook het rondom singer-songwriter Sebastiaan van Bijlevelt geformeerde Okieson. Al drie jaar knokt dit continu van muzikanten veranderende collectief om erkenning.

“Some One n' Some Want” heet hun derde CD. De tekstdichterlijke vormgeving van deze plaat werden wederom ergens in de Ooijpolder op schrift gezet. Bijlevelt’s muzikale creatieve koppie staat, zo te horen, maar zelden in de pauze stand. Opnieuw reisde hij naar Nashville, Tennessee om daar, samen Lambchop protegé Mark Nevers, een aantal small group activity’s op te starten. Paul Niehaus (Calexico) en Caitlin Rose namen o.a. daar ook aan deel en dat levert opnieuw een fraai goed verzorgt muzikaal pallet op.

De sfeer is duidelijk minder donker als op voorgaande Okieson platen. De catchy opener ‘Famous Man’ en het daarop volgende ‘Everyday’ zijn daar een paar goede voorbeelden van. Liedjes als ‘All My Mother’s Children’, ‘Lipstick And Menthol Cigarettes’ en ‘Some One 'n Some Want’ knuffelen mij als liefhebber van het donkere neo-traditional folk genre. Het instrumentale ‘One Handshake Away From The King’ loopt naadloos over in het opzwepende ‘Eating Crow’. Het liedje ‘Too Many Times’ zwiert als een Argentijnse Tango dat zo op een volgend Calexico album zou kunnen staan. Sebastiaan van Bijlevelt is er trots op waar hij leeft. In Nijmegen zeggen ze vaak “dit is mien stad”. Er wordt dan ook afgesloten met het liedje ‘Mine’. “These are my thoughts, city, street and block. Come around this is my continent, my universe etc.”

De muziek van Okieson kroelt met je dagelijkse rompslomp en gedachten. Het zette mij aan tot het schrijven de volgende zin. Okieson bouwt aan een vernieuwend muzikaal landschap maar laat het klinken zoals het oorspronkelijk ooit bedoeld was. Ik voel de onvoltooide volmaaktheid van een super talentvolle singer-songwriter die nog lang niet klaar is met zijn werk (Jan Janssen)