Terwijl halsstarrige Van Morrison’s fans zich nog steeds vastklampten aan diens oude repertoire als klassieke albums Moondance, Beautiful Vision, Back On Top etc. bediend Morrison zijn fans op hun wenken met de nieuwe release Keep It Simple. Nee, deze noord Ier kan mij niet meer verrassen. Wat hij ook aanraak en of je het nu top vindt of niet, het heeft gewoon kwaliteit. Dat laatste hoor je ook weer op deze CD. Nagenoeg alle facetten in muziek en muziekstijlen worden geraffineerd aangeroerd. Of het nu Folk, Blues, Jazz, Soul of Americana is, Morrison zet het naar zijn hand en geeft het een eigen vorm. George Ivan Morrison, geboren in Belfast op 31 augustus 1945, is op zijn drieënzestigste dus nog steeds een uitstekende zanger en liedjesdichter. Ook als gitarist, en ja soms ook weer op piano en saxofoon, zet hij zichzelf, met Keep It Simple, weer in de etalage. Kijk ik wat hij zoal nog meer op deze plaat ter hand neemt dan valt het bespelen van de ukelele, in That’s Entertainment, Behind The Ritual en de titeltrack, mij op. Kan mij trouwens niet echt herinneren dat hij dit ooit eerder deed? Bovengenoemde nummers zijn dan ook meteen de uitschieters op de plaat. Tot de sterke tracks behoren overigens ook het met keyboard aangevlogen End Of The Land en in het gospelsoul uitgewrongen liedje Soul. Bij het beluisteren van Keep It Simple moest ik weer terugdenken aan de oude sofa die op zolder van een vriend van mij stond. We draaide daar, in onze tienerjaren, onze plaatjes en zo af en toe ook die van Morrison. Als gedoodverfde fan van gitarist Jimmy Page, waarmee Morrison destijds de singles Baby, Please Don’t Go en Gloria opnam, kwam ik niet om zijn muziek heen. Het is in feite een lang verhaal achter een wekelijks terugkerend voordrink ritueel, dat Morrison nog eens fijntjes voor mij onderstreept in het slotstuk Behind The Ritual. De context is een andere, maar het gevoel is er nog steeds. (Jan Janssen)