Uit Engeland komt een zeer gevoelige en persoonlijke CD van nieuwkomer Kete Bowers. Kete is geboren in Liverpool, kreeg op jonge leeftijd ‘muziekles’ van zijn grootmoeder Isobel, die tijdens logeerpartijtjes van haar kleinzoon haar favoriete LP’s draaide. Dus waren Dolly Parton, Jim Reeves, Hank Williams, Jimmie Rodgers, Slim Whitman, Elvis Presley en Roy Orbison onderdeel van zijn opvoeding. Op één van de mooiste nummers van de CD, zijn node aan zijn grootmoeder, ‘Isobel’, zingt hij over deze vroege invloeden: ‘Isobel, I still sing the songs you taught me, I roll my mind to way back then. Jim Reeves on the record player singing he will have to go’. ‘Isobel’  is slechts één van de prachtige songs op de CD, waarbij Kete met zijn prachtige, aangename stem wordt begeleid door het puikje van de Engelse country-scene, waarbij met name steelgitarist B. J. Cole (sinds begin jaren 70 actief, hij heeft gespeeld met vrijwel alle groten van de Engelse popwereld en met de nodige Amerikanen) zijn stempel mag drukken. Maar ook de achtergrondvocalen van Lily Gonzalez, de accordeon en keyboards van Roger Eno en de gitaar van Mark Flanagan zijn gewoonweg schitterend.

Kete Bowers heeft met ‘Road’ in één klap zich geplaatst aan de absolute top van de Britse countrywereld. De sfeer op de CD doet mij regelmatig denken aan die wondermooie Engelse groep van Iain Matthews begin jaren 70 (Matthew’s Southern Comfort). Heerlijke liedjes, alle 10 hebben een uit één woord bestaande titel, met een prachtige begeleiding waarbij de steel gitaar constant prachtig boven alles uit ‘zingt’. (Fred Schmale)