Alweer een aantal maanden geleden verscheen het tweede, titelloze album van Or, The Whale uit San Francisco. Fanatiekelingen onder u zullen dit feit zeker niet gemist hebben. Maar een plaat zó steengoed al deze verdient maximale steun, teneinde zoveel mogelijk zieltjes te winnen. Een enthousiaste missie is daarom nooit te laat, al blijft het de vraag of die zoden aan de dijk zal zetten.
Want leefden we nu in de zestiger jaren deze band zou zonder veel moeite, net als hun illustere stad- en muzikale bondgenoten Jefferson Airplane, It’s A Beautyful Day en Grateful Dead, een roemrijke toekomst tegemoet gaan.

Deze zevenkoppige formatie - vijf mannen en twee vrouwen – blaast het oude Bay Area-geluid van deze groepen weer nieuw leven in. Geïnspireerd door dat typerende ruimtelijke rockgeluid, worden folk en country op meesterlijke wijze verwerkt tot elf oorspronkelijk klinkende nummers. De aangebrachte finesses door gebruik van banjo, pedalsteel, piano en orgel en bovenal door de warme (samen) zang van de verschillende groepsleden, bepalen tenslotte de muzikale identiteit van Or, The Whale. Krachtig, ingetogen, omfloerst, melancholiek. (Huub Thomassen)