Bob Martin is in 1942 geboren in Lowell, Massachusetts, tevens de geboorteplaats van de fameuze beat-generatie auteur Jack Kerouac, die een grote invloed zou hebben op Bob’s schrijfstijl. Lowell ligt niet te ver van Boston, waar Bob in de zestiger jaren studeerde aan de Suffolk University. Hij werd gegrepen door de Cambridge folk scene (Cambridge is onderdeel van Boston waar o.m. Harvard University huist) en speelde in die tijd in Club 47 (nu Club Passim)  in Cambridge. RCA records zag wat in de man en bracht in 1972 zijn eerste LP uit, waaraan o.m. Chet Atkins en drummer Kenneth Buttrey meewerkten. Het album werd door RCA niet enthousiast gepromoot en het contract werd verbroken. Bob stopt zelfs een tijdje met musiceren, waardoor pas in 1982 zijn tweede werkstuk verschijnt. Ondanks een goede ontvangst van het album besluit Bob zijn muzikale carrière ondergeschikt te maken aan zijn maatschappelijke carrière. Pas in 1997 pikt Bob de draad weer op met een nieuwe CD, op zijn eigen label Riversong. Op datzelfde label verschijnt nu zijn eerste live CD, twee jaar na de opname ervan in november 2008 in ‘The Bull Run’ (Shirley, Massachusetts).

Bob speelt (gitaar, mondharmonica) en zingt (licht gruizige stem) 12 liedjes met hier en daar een introductie, zoals het een rechtgeaard singer-songwriter betaamt. En Bob is een goede verhalenverteller, zijn songs handelen voornamelijk over mensen (‘My father painted houses’, ‘Two half sisters’, ‘Blind Marie’ en natuurlijk ‘Jack Kerouac’ en ‘Stella Kerouac’-  Stella was Jack’s tweede vrouw gedurende een jaar of drie) en over gebeurtenissen (‘American street dream’, ‘Midwest farming disaster’).
‘Live at The Bull Run’ is een keurige serie goede liedjes van een goede singer-songwriter. Maar verwacht geen onverwachte dingen, Bob is één van de vele. (Fred Schmale)