Een aantal jaren geleden liet Boris McCutcheon een reusachtige indruk achter bij de gestaag groeiende Roots muziekliefhebbers in Nederland. Dat deed hij in eerste instantie op zijn debuutalbum Mother Ditch, die pas verscheen nadat hij Roots minnend Nederland wakker schudde met de release van When We Were Big uit 2003. Via de opvolger, Cactusman vs The Blue Demon in 2006 en natuurlijk zijn ontelbare live optredens, maakten van hem bepaald geen onbekende in ons land. De oorspronkelijk uit Massachusetts afkomstige singer-songwriter zet met zijn vierde nieuwe CD Bad Road, Good People zijn volgende logische stap. Op het ruim twee jaar geleden verschenen Cactusman vs The Blue Demon ontdeed de nu vanuit New Mexico opererende songer-songwriter zich al van het bluegrass folk en country imago. Beschikte McCutcheon, naar mijn mening, al over een soort van verborgen Eddie Hinton kick, op Bad Road, Good People scoort hij daarmee op geheel eigen wijze en uniek in zijn soort. Wat mij betreft overtreft hij daarmee zichzelf op deze plaat. De ingrediënten Folk, blues soul, country, pop en rock blijven natuurlijk in basis, maar de veelzijdige instrumentatie en de zorgvuldig geboetseerde onderwerpen creëren een zeer specifieke ambiance. McCutcheon opent erg interessant. Met The Ballad Of Rusty Strange rakelt hij oude herinneringen op die loner Rusty Range uit de as doen herrijzen. In de zandbak van New Mexico liggen de thema’s niet voor het oprapen. Dus pikt hij ze op, zoals zo vele doen in dit genre, “on the road”. Het leven als een troubadour gaat niet over rozen, zullen we maar zeggen. En als je ‘s avonds eenzaam in een motel op bed ligt te kijken naar de Amerikaanse nieuwszender CNN of de krant openslaat dan wordt je daar niet echt vrolijk van. Het zet mannen zoals McCutcheon aan het denken. Hoe anders kom je op het idee het verhaal over, het ontvoerde Oostenrijkse meisje, Natascha Kampusch te vertalen naar een prachtig aangrijpend lied. Terug van tournee probeert McCutcheon het allemaal thuis uit te leggen in het melancholische Big Old World. Prijsvechter op de CD is ongetwijfeld Peace With The Pines. McCutcheon verzoent zich, tekstueel en muzikaal, en vindt daar zijn innerlijke rust. Voor Boris McCutcheon is New Mexico “the place to be” en dat hoor en voel je gewoon. Geniet en huiver maar doe het in sfeer want Bad Road, Good People moet met enige zorgvuldigheid beluisterd te worden. (Jan Janssen)