Annie Gallup is een singer-songwriter uit Ann Arbor, Michigan. Met het subtiele album ‘Weather’ is zij aan haar achtste release toe sinds haar debuut in 1994. In haar jeugd studeerde Annie dans, maar muziek was haar stille obsessie. Ze leerde zichzelf gitaarspelen en ging in het begin van de jaren 90 van de 20e eeuw optreden met haar eerste eigen geschreven liedjes. Die liedjes zijn in de eerste plaats vol van mysterie en verlangen en hebben vaak een sterke poëtische inslag, niet in de laatste plaats omdat ze een aantal van haar liedjes in recitatieve vorm brengt. Dat is op haar nieuwste CD al niet anders. De hoes van de mooi verpakte CD begint met de volgende zin: ‘A collection of songs arranged for voice (dat is Annie, ze speelt geen instrument op de ze CD) and String Quartet (yes, indeed, twee violen, een viola en een cello)’. En dan horen we bijna 45 minuten adembenemend schone, mooi gearrangeerde (door Asia Mei) muziek, met veel tekst, zowel gezongen als gesproken. De stem van Annie is hees en sensueel, de teksten als gezegd verhalen over de mysteries van ons universum, zoals Annie deze op haar weg tegenkomt. Neem bijvoorbeeld dit fragment uit één van de als verhaal gebrachte liedjes, mooi gesproken met prachtige begeleiding: ‘I’ve spent all of my lateness stuck in traffic, I said to Ted.We were stopped at the corner of Riverside and Affleck. The light was red. Now we’ll be fumbling to find our seats in the dark, stumbling over stranger’s knees, whistling our excuse me’s, if the light ever turns and we get there at all, I mean, look at the trees, even leaves have turned red, we could be here until spring waiting for the green, just think of all the things we’ll be late for by then….’ Annie draaft lekker door, maar wordt gestopt door voornoemde Ted: ‘Hey, said Ted, light’s changed, let’s go.’
  
‘Weather’ is anders, is apart, is gevoelig, is sensueel, zo is Annie Gallup. Heerlijke CD. (Fred Schmale)