Lisa Haley? Dook deze, in het cajun- en zydeco circuit, zeer populair roodharige violiste, een paar jaar geleden niet ineens op met haar CD Louisiana? Na wat gesnuffel in mijn CD rek zie ik zelfs dat de CD destijds (2002) uitkwam op het Nederlandse label Corazong Records? Er was toen iets vreemds aan de hand met dat album! Ik weet niet meer wat het pressies was maar kwam dat album in Amerika niet uit onder naam Talking To The Sun of zo? Wie het weet mag mij trouwens aanvullen. Dat Louisiana nog feilloos uit de kast trekt zegt eigenlijk al genoeg, toch? Maar laten we bij de feiten van de dag blijven. Lisa Haley’s zesde nieuwe CD heet King Cake. Zo te horen probeert Haley nog steeds het cajun- en zydeco genre voornamelijk te laten overleven en groeien in deze twintigste eeuw. Zonder ook maar één moment de bakermat van het genre in twijfel te trekken, combineert Haley dit geraffineerd met soul, rock en tijdloze pop invloeden. The blue violin diva heeft visie stel ik vast. Haar krachtige soulvolle stem in het doelgerichte Have A Little Darlin, dat kennelijk al in 1992 op de plank lag, is zo’n prachtige cross-over die zomaar in een of andere billboard lijst op zou kunnen duiken. In 1996 schreef Haley al het voorbeeldige Always Be Your Guide. Ook wordt je flink geïnfecteerd met het Zydecosis virus. Je blijft springen en dansen totdat de symptomen langzaam verdwijnen uit je lichaam. Haley blijft op dit album maar bruggen slaan. Het liedje Mardi Gras wordt gezongen in de traditionele Louisiana Cajun Franse taal. Ik zie bijvoorbeeld dat lekkere ding uit Columbia, hoe heet ze ook alweer, O ja Shakira jaloers worden op de enorme drive die deze traditional aan de dag legt. King Cake is inderdaad een mijlpaal, wat mij betreft. Lisa Haley dankt dat vooral ook aan de strakke band waarmee ze dit album heeft opgenomen. Skip Edwards (keyboards, accordeon, & vocals), Chuck Alvarez (gitaar and vocals), George Hawkins Jr. (bas) en Jim E. Christie (drums) aan gevuld met een paar celebrities zoals o.a. Keb’ Mo, Lee Sklar en Jerry Donahue vormen de peilers waarmee Haley haar bruggen bouwt. Haley slaagt, met de release van King Cake, erin mijn hart te laten zingen, mijn pijn weg te nemen en vreugde te zaaien in mijn ziel. Mission accomplished, dacht ik zo. (Jan Janssen)