In rock & roll- en blueskringen wordt, de in Austin, Tx wonende gitarist, zanger en songschrijver, Nick Curran al geruime tijd als een heel groot talent gezien. Zijn vader, een professioneel muzikant, bracht hem de r & b en r & r - beginselen bij door hem streng te wijzen op het repertoire van Duke Robillard en The Fabulous Thunderbirds. Vanaf 1999 gaat het dan rap vooruit met zijn carrière en dat resulteert onder meer in vijf albums, waarvan Reform Schoolgirl in februari jl. uitkwam. Succes leek hem te komen aanwaaien, totdat begin dit jaar mondkanker bij hem geconstateerd werd. In plaats van een promotietoer langs enkele Nederlandse bluespodia, vond er onlangs een benefit festival plaats in Eindhoven voor de bekostiging van zijn medische behandeling. Wij wensen hem een snel herstel toe.

De trefzekere remake van de r & r glorietijd op Reform Schoolgirl reflecteert Nick Curran’s  grote liefde voor de muziek uit de vijftiger en begin zestiger jaren. Zijn hele ziel en zaligheid legt hij in de veertien songs, waarin hij zowel het rauwe, rebelse van Little Richard als het zoet(s)makende bakvissengeluid van The Shangri- Las en The Ronettes laat horen. In een aantal nummers giet Curran daaroverheen nog eens een niet te versmade rockabilly- annex rhythm & bluessaus a la The Blasters, wiens voorman Phil Alvin meezingt op de met Curran in co productie geschreven song Flying Blind. Het is ouderwets swingen, shaken en schuifelen op deze nostalgische klanken uit het petticoattijdperk. Nick Curran is een oprechte retrorocker. (Huub Thomassen)